«Η ΑΕΠΙ θα κλείσει μόνο αν το θελήσει η ίδια»

glezos-630.jpg

Γιάννης Γλέζος Ο πρόεδρος της Αυτοδιαχείρισης, Γιάννης Γλέζος

Το νομοσχέδιο για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή, ο οικονομικός έλεγχος που διεξάγεται ήδη στην ΑΕΠΙ και στη μέση οι καλλιτέχνες και τα πνευματικά τους δικαιώματα.

Αρκετοί από τους δημιουργούς εκφράζουν ανησυχία για τον επικίνδυνο ρόλο που ενδεχομένως διαδραματίσουν οι εκδότες μουσικής αν κάποια στιγμή οι συσχετισμοί στα Δ.Σ. τούς επιτρέψουν να πάρουν τον έλεγχο ενός Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης (ΟΣΔ). Αλλά, τελικά, οι εκδότες μουσικής βρίσκονται απέναντι στους δημιουργούς με σκοπό να παίξουν το δικό τους παιχνίδι;

Ο πρόεδρος της Αυτοδιαχείρισης Γιάννης Γλέζος θεωρεί ότι οι φόβοι αυτοί εδράζονται σε σκόπιμη παραπληροφόρηση.

Δυστυχώς η παραπληροφόρηση συνεχίζεται και για τους εκδότες! Εκδότες είναι εκείνοι στους οποίους έχουν μεταβιβαστεί ολικά ή μερικά δικαιώματα σε στίχους και μουσική.
Στις περιπτώσεις αυτές οι εκδότες διαχειρίζονται τα δικαιώματα που τους έχουν μεταβιβαστεί στα έργα, και τα έσοδα από τη διαχείριση αυτή μοιράζονται -ανάλογα με τη συμφωνία που έχει γίνει μεταξύ εκδοτών και δημιουργών.
Το ποσοστό των δικαιωμάτων που λαμβάνουν οι εκδότες σήμερα από τη συμμετοχή τους σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης στην Ελλάδα κυμαίνεται γύρω στο 15%. Συνεπώς, είναι ένα ιδιαίτερα μικρό ποσοστό

• Ο νόμος πώς προστατεύει;

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει (α. 12 παρ. 2) τη σχετική διάταξη της Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη συλλογική διαχείριση (α. 6 παρ. 3), η οποία προβλέπει ότι η εκπροσώπηση των διαφόρων κατηγοριών μελών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε έναν οργανισμό συλλογικής διαχείρισης πρέπει να είναι δίκαιη και ισορροπημένη.

Αυτό σημαίνει ότι η σχετική απόφαση για την εκπροσώπηση κάθε κατηγορίας μελών λαμβάνεται από τη γενική συνέλευση, η οποία επίσης αποφασίζει τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου.

• Τι ισχύει στις άλλες χώρες σύμφωνα με τους κανονισμούς της CISAC (Συνομοσπονδίας Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης);

Σύμφωνα με τους επαγγελματικούς κανόνες της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης, οι εκδότες δεν θα μπορούσαν ποτέ να πάρουν τον έλεγχο των ΟΣΔ ακόμη και να το ήθελαν. Ο επαγγελματικός κανόνας 5d της CISAC προβλέπει ότι «όπου το Δ.Σ. αποτελείται από δημιουργούς και εκδότες, ο ΟΣΔ πρέπει να διατηρεί στο Δ.Σ. του μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ δημιουργών και εκδοτών».

Είναι δε γεγονός ότι μέχρι σήμερα κανένας ΟΣΔ παγκοσμίως δεν ελέγχεται από τους εκδότες ακόμη και σε χώρες που το ποσοστό τους είναι υψηλό, διότι υπάρχει σαφής πρόβλεψη στο καταστατικό του ΟΣΔ, το οποίο ψηφίζει η γενική συνέλευση, αλλά και γιατί κάθε κατηγορία μελών πρέπει να εκπροσωπείται σε αυτό σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε. δίκαια και ισορροπημένα.

Αυτό που συμβαίνει σε άλλες χώρες σε συνάρτηση με τα προβλεπόμενα στο δίκαιο της Ε.Ε. είναι ότι οι εκδότες ακόμη και αν είναι λιγότεροι, δεδομένου ότι εκπροσωπούν μεγάλο αριθμό έργων τους, επιτρέπουν οι ΟΣΔ του εξωτερικού να έχουν συμμετοχή στα Δ.Σ. τους αναλογικά. Ωστόσο η συμμετοχή τους αυτή υπάγεται πάντοτε στην απόφαση της γενικής συνέλευσης των μελών ενός ΟΣΔ. Επειδή στη γενική συνέλευση την πλειοψηφία την έχουν πάντοτε οι δημιουργοί, οι δημιουργοί αποφασίζουν και για τους εκδότες.

• Σε τι ποσοστό οι εκδότες στελεχώνουν τα Δ.Σ. ευρωπαϊκών Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης;

Πολλοί οργανισμοί έχουν Δ.Σ. με το 1/3 των μελών τους να είναι εκδότες και τα 2/3 δημιουργοί (GEMA Γερμανίας, SACEM Γαλλίας, BUMA Ολλανδίας κ.λπ.). Σε άλλα κράτη η αναλογία είναι ακόμη μικρότερη για τους εκδότες: οι δημιουργοί έχουν στο Δ.Σ. το 75% των μελών του (όπως στη STIM Σουηδίας και στη SGAE Ισπανίας). Ενώ στην ACUM του Ισραήλ οι δημιουργοί έχουν το 80% και οι εκδότες έχουν μόνο μία ή δύο θέσεις στο Δ.Σ.

Οι Οργανισμοί ΑΕΠΙ και ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ στην Ελλάδα δεν έχουν κανένα εκδότη στο Δ.Σ. τους. Συνεπώς ο φόβος περί κυριαρχίας των εκδοτών είναι κι αυτός απόρροια παραπληροφόρησης και δεν βρίσκει κανένα έρεισμα στην πραγματικότητα και στον νόμο.

• Κανείς δεν θέλει να κλείσει η ΑΕΠΙ -το αίτημα είναι να ελεγχθεί-, ωστόσο αρκετοί ανησυχούν μπροστά σε μια τέτοια πιθανότητα.

Ο μόνος λόγος για να κλείσει η ΑΕΠΙ είναι να το θελήσει η ίδια ή να της πάρει την άδεια λειτουργίας ο υπουργός Πολιτισμού. Υστερα από τόσες καταγγελίες που έχουν γίνει εναντίον της και την άρνησή της να συνεργαστεί σε έλεγχο που είχε διατάξει το υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να ελεγχθεί κακοδιαχείριση στα οικονομικά της, πιστεύω πως αν ο υπουργός ήθελε να την κλείσει είχε κάθε λόγο να το κάνει.

Επίσης, αν το υπουργείο ήθελε να την κλείσει δεν θα κατέβαζε διάταξη για τον διορισμό επιτρόπου για εξυγίανση ΟΣΔ.

Απλώς θα την έκλεινε. Συνεπώς, όλη αυτή η κινδυνολογία τροφοδοτείται από την ΑΕΠΙ προκειμένου να τρομοκρατήσει τα μέλη της και να τα στρέψει εναντίον του νομοσχεδίου. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς και από τον εξής παραλογισμό: αντί να χαίρονται μέλη της ΑΕΠΙ που βελτιώνεται ο έλεγχος της διαχείρισης των οικονομικών τους και αυστηροποιείται η εποπτεία, ανησυχούν μήπως κλείσει η ΑΕΠΙ.

Υπάρχει μία προφανής αντίφαση σε όλο αυτό! Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο, η ΑΕΠΙ δεν χρειάζεται να κλείσει.

Πρέπει είτε να αλλάξει νομική μορφή είτε να βρει έναν τρόπο να ελέγχεται από τα μέλη της, όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλες τις χώρες του κόσμου για όλους τους ΟΣΔ. Ας τελειώνουν, λοιπόν, όλα αυτά και ας ψηφιστεί χωρίς αλλοιώσεις ο καλύτερος και δικαιότερος νόμος που έφερε μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή.

Μέλος της
ΕΝΕΔ