Χορός θανάτου στο Ισραήλ και μια μαύρη πολιτική σάτιρα για το Κρεμλίνο

Foxtrot   ★★★★☆

(Ισραήλ, Ελβετία, Γερμανία, Γαλλία, 2017, 108’)

  • σκηνοθεσία: Σαμουέλ Μαόζ
  • ηθοποιοί: Λιόρ Ασκενάζι, Σάρα Αντλερ, Γιονατόν Σιράι

Δύο βήματα μπροστά, δύο πλάι. Δύο βήματα πίσω, δύο πλάι. Φοξ τροτ, ο κομψός, μινιμαλιστικός χορός, όπου από την έναρξη ώς το τέλος της στροφής έχεις βρεθεί ακριβώς στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησες.

Ο Ισραηλινός Σαμουέλ Μαόζ, που κέρδισε το 2009 τον Χρυσό Λέοντα της Βενετίας με το «Lebanon» (και παρουσίασε φέτος την ταινία του στο ίδιο φεστιβάλ), χτίζει ένα περίτεχνο δράμα, σε τρεις πράξεις κι έναν επίλογο, για την απώλεια, το πένθος και την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στη μοίρα.

Πράξη πρώτη, στο σπίτι του Μιχαέλ και της Ντάφνα Φέλντμαν φτάνει μια μικρή αποστολή για να τους ανακοινώσει ότι ο στρατιώτης γιος τους, ο Γιονατάν, «έπεσε εν ώρα καθήκοντος». Σιωπηλή οδύνη μέσα σε χώρους στιλιζαρισμένους και περιφραγμένους από κυψέλες γραμμών, η Ντάφνα κοιμάται ναρκωμένη κι ο Μιχαέλ σπαράζει, αυτοτραυματίζεται, ξεσπά βίαια, χωρίς ήχο.

Πράξη δεύτερη, σ’ ένα φυλάκιο στη μέση του πουθενά, απ’ όπου διέρχονται λίγοι Αραβες και μια καμήλα -οι πρώτοι για ταυτοποίηση στοιχείων- υπηρετεί ο Γιονατάν. Το παράπηγμα, όπου ζει ο νέος με το ολιγομελές τάγμα του, ολοένα βουλιάζει στη λάσπη από τη μία πλευρά: η διαγώνιος.

Με τόνους σουρεαλισμού, με μια σκηνή ανθολογίας (ένας φαντάρος χορεύει ένα αισθαντικό φοξ τροτ με ντάμα το όπλο του μπροστά σ’ ένα ξεθωριασμένο πιν απ), ο Μαόζ σατιρίζει πικρά και πανέμορφα τη ματαιότητα των ανθρώπινων επιλογών. Πράξη τρίτη. Στο σπίτι της αρχής, όπου τίποτα δεν είναι πια τόσο τακτικό και οριοθετημένο, ο Μιχαέλ και η Ντάφνα, σε διάσταση τώρα, περνούν ένα βράδυ μαζί στην κουζίνα, επιτίθενται ο ένας στον άλλο και μονοιάζουν, απομακρύνονται κι αγκαλιάζονται: ο κύκλος.

Επικρίνοντας λεπτά αλλά ξεκάθαρα την πολεμοκεντρική στρατηγική του Ισραήλ, με μια σιδερένια ερμηνεία από τον Λιόρ Ασκενάζι και μια σκόπιμη, απόλυτη αισθητική επιτήδευση, ο Μαόζ φτιάχνει στην ουσία τρεις διακριτές μικρού μήκους ταινίες που συνδέει σπαρακτικά, κατανοητά και γλυκόπικρα όταν το τέλος του κύκλου του συναντήσει την αρχή.

Το «Foxtrot» τόσο πολύ επιμένει στον φορμαλισμό του, που εύλογα ο θεατής μπορεί να νιώσει αμέτοχος, εξωτερικός παρατηρητής μιας τέλεια φτιαγμένης μακέτας. Μόνο που αν δεχτεί τη σύμβαση, αν αφεθεί να γίνει κι ο ίδιος μινιατούρα σ’ αυτή τη μακέτα-ζωή, θα κατακλυστεί από το συναίσθημα και θα λατρέψει την ταινία.

Εναν κινηματογραφικό χορό με λίγα βήματα ακριβείας, που κάνουν μικρούτσικοι άνθρωποι, παγιδευμένοι στο κατασκεύασμά τους, διαγράφοντας κύκλους επιτόπου, την ίδια ώρα που το παιχνίδι και οι κανόνες του ξετυλίγονται αλλού, πολύ πιο ψηλά, πολύ μακριά από τη βούλησή του. Με μια τελειότητα, κι αυτή τραγική στη συνέπειά της.

ΑΙΓΛΗ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΔΑΝΑΟΣ, ΔΙΑΝΑ ΜΑΡΟΥΣΙ, ΕΛΛΗ, ΣΙΝΕΑΚ

Do it Yourself   ★★½☆☆☆

(Ελλάδα, 2017, 97’)

  • σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσιλιφώνης
  • ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μάκης Παπαδημητρίου, Μυρτώ Αλικάκη, Αργύρης Ξάφης, Πάνος Κορώνης, Θέμης Πάνου, Χρήστος Λούλης

Ενας μικροαπατεώνας, ο Αλκης, δέχεται, με το αζημίωτο, να πρωταγωνιστήσει σ’ ένα σικέ βίντεο που, αν γίνει viral, θα διασώσει τη φήμη ενός παράνομου επιχειρηματία. Γρήγορα ο Αλκης θα συνειδητοποιήσει ότι κι ο δικός του ρόλος είναι στημένος και θα προσπαθήσει ν’ αποδράσει από το στούντιο πορνοταινιών όπου βρίσκεται εγκλωβισμένος, πριν οι εργοδότες του τον βρουν και τον σκοτώσουν.

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, με πρωταγωνιστή έναν χαριτωμένα έκθαμβο Κωνσταντίνο Ασπιώτη αλλά κι ένα τέλεια φυσικό καστ δευτεραγωνιστών, ο Δημήτρης Τσιλιφώνης φτιάχνει «μόνος του» ένα κωμικό θρίλερ με σασπένς, αλλεπάλληλα κλεισίματα ματιού στο σινεμά και στην ποπ κουλτούρα, θαυμάσια εφέ και μια κεφάτη έμπνευση που, έστω κι αν προσπαθεί πολύ να επισημάνει την εξυπνάδα του, αποτελεί το καλύτερο δείγμα ελληνικού εμπορικού σινεμά που είδαμε εδώ και χρόνια.ODEON ΟΠΕΡΑ

Mom and Dad   ★★☆☆☆

«Mom and Dad»

(ΗΠΑ, 2017, 86’)

  • σκηνοθεσία: Μπράιαν Τέιλορ
  • ηθοποιοί: Νίκολας Κέιτζ, Σέλμα Μπλερ

Ταινία τρόμου, έως και σπλάτερ, και μαζί αληθινά διασκεδαστική σάτιρα της οικογένειας στην Αμερική των προαστίων, των «πρέπει» και της πολιτικής ορθότητας. Ο Μπρεντ και η Κένταλ Ράιαν ζουν μια εύπορη αλλά γεμάτη ανία ζωή στο όμορφο σπίτι τους με τα δυο τους παιδιά, την Κάρλι, που τελειώνει το σχολείο, και τον μικρό Τζος.

Μόνο που μια επιδημία, άγνωστης προέλευσης θα χτυπήσει τους γονείς της Αμερικής και θα τους γεμίσει φονικά ένστικτα: όσοι κολλήσουν, θέλουν παθιασμένα να σκοτώσουν τα παιδιά τους. Εστω κι αν στην πορεία παρασύρεται από την ίδια της την υπερβολή, αυτή είναι μια κωμωδία που θυμίζει το εκλιπόν θράσος του ’90, φρέσκια σήμερα, με αναζωογονητική σκανταλιά και ειλικρίνεια.

Ο θάνατος του Στάλιν   ★★★½☆☆

Ο θάνατος του Στάλι

(The Death of Stalin, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, Βέλγιο, 2017, 106’)

  • σκηνοθεσία: Αρμάντο Ιανούτσι
  • ηθοποιοί: Τζέισον Αϊζακς, Στιβ Μπουσέμι, Τζέφρι Τάμπορ, Μάικλ Πέιλιν, Πάντι Κόνσινταϊν, Ολγκα Κουριλένκο

Στις 2 Μαρτίου 1953, αιφνιδιαστικά, στην απομόνωση του γραφείου του ο Γιόζεφ Στάλιν πεθαίνει. Οι μέρες που θ’ ακολουθήσουν θα φέρουν τους διαδόχους του γ.γ. του ΚΚΣΕ και ηγέτη της ΕΣΣΔ στα πρόθυρα της υστερίας, καθώς ο καθένας τους προσπαθεί να συνωμοτήσει εναντίον των άλλων για την ανάληψη της εξουσίας.

Ο Χρουστσόφ, ο Μπέρια, ο Μάλενκοφ, ο Μολότοφ, ο στρατός, ο παραγωγός κομματικής προπαγάνδας, μια σολίστ-κατάσκοπος, ένας κύκλος από ανθρώπους με διαπραγματευτικούς άσους στα μανίκια τους, θα τρέξουν σ’ έναν αγώνα δρόμου για να εξουδετερώσουν το συντομότερο τους αντιπάλους τους, πριν καν ταφεί η σορός του Πατερούλη.

Ο Σκοτσέζος Αρμάντο Ιανούτσι και δημιουργός του «Veep» βασίζεται σ’ ένα γαλλικό κόμικς για να στήσει μια κατάμαυρη, πανέξυπνη, σύνθετη και ξεκαρδιστική (ακόμα κι αν σε στιγμές αγγίζει το μπουρλέσκ) πολιτική σάτιρα, όχι φυσικά για τις σκοτεινές πτυχές της Σοβιετικής Ενωσης, αλλά για κάθε περίπτωση πολιτικής φιλοδοξίας και δίψας για δύναμη στην Ιστορία αλλά κυρίως στη σημερινή πραγματικότητα.

EMBASSY NOVACINEMA ODEON, NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΒΑΝΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Αγκάθι   ★★½☆☆☆

Αγκάθι

(Δανία, Ελλάδα, 2017, 82’)

  • σκηνοθεσία: Γαβριήλ Τζάφκας
  • ηθοποιοί: Νέελ Ρόνχολτ, Γενς Σέτερ Λάσεν, Βίμπεκε Χάστρουπ, Ολαφ Γιοχάνεσεν

Η Λίζα κι ο Γιάκομπ, λαμπεροί κι ερωτευμένοι, φεύγουν από το γλέντι του γάμου τους για να ξεκινήσουν τον μήνα του μέλιτος σ’ ένα απομονωμένο σπίτι στην εξοχή, με προορισμό και πλάνο που έχει σχεδιάσει η Λίζα. Την αρχική αδρεναλίνη του έρωτα θ’ αρχίσει να διαδέχεται ένας υπόγειος, ανεξήγητος τρόμος.

Τι σχέση μπορεί να έχει το νεαρό ζευγάρι με τους μεγαλύτερους Μάντεν και Κβίντεν, τραυματισμένους από μια αίσθησ η μοναξιάς και απώλειας; Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία γα τον Γαβριήλ Τζάφκα, που στήνει με έκδηλο ταλέντο, εκπληκτική φωτογραφία και μια διάχυτη αίσθηση μυστικισμού, μελαγχολίας και υπαρξιακής ίντριγκας ένα αφαιρετικό θρίλερ ανθρώπινων σχέσεων.

Το δεύτερο μέρος της ταινίας δεν μπορεί να διατηρήσει το μυστήριο και τη συνοχή του πρώτου, η ταινία όμως μπορεί να δώσει διαπιστευτήρια για έναν νέο σκηνοθέτη με προσωπική και συναρπαστική ματιά.

ΤΡΙΑΝΟΝ, ΑΝΟΙΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 2+1 ΧΑΪΔΑΡΙ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX CLASS CYTA

Death Wish

(ΗΠΑ, 2018, 107’)

  • σκηνοθεσία: Ιλάι Ροθ
  • ηθοποιοί: Μπρους Γουίλις, Βίνσεντ ντ’ Ονόφριο, Ελίζαμπεθ Σου

Ο δρ Πολ Χέρσεϊ είναι χειρουργός στα επείγοντα, σύζυγος και πατέρας. Καθημερινά έρχεται σ’ επαφή με τα θύματα της εγκληματικότητας της πόλης. Οταν η βία των συμμοριών βρει στόχο στο δικό του σπίτι και βλέποντας την αστυνομία να αδρανεί, ο Πολ θα πάρει το δίκαιο στα χέρια του και θα μεταμορφωθεί σε εκδικητή.

Ο Ιλάι Ροθ βρίσκει έμπνευση στον εμβληματικό ήρωα που έχτισε μέσα από πέντε ταινίες ο Τσαρλς Μπρόνσον και στηρίζεται στην «αντρίλα» του Μπρους Γουίλις για το δικό του ριμέικ.

Επιχείρηση: Μαμά!

(Beyond Beyond, Σουηδία, Δανία, 2014, 78’)

  • σκηνοθεσία: Εσμπεν Τοφτ Γιάκομπσεν

Ο μικρός κούνελος Γιόχαν αφήνει πίσω του την Κουνελοχώρα και ξεκινά ένα ταξίδι αναζήτησης της μαμάς του, συναντώντας στη διαδρομή κάθε λογής πλάσματα, συμμάχους, φίλους κι εχθρούς, με κατεύθυνση το βασίλειο του Βασιλιά του Φτερού. Παιδική ταινία από τη Δανία, με έμπνευση σκανδιναβικούς αλλά και αρχαιοελληνικούς μύθους, τους κόσμους της Αστριντ Λίντγκρεν και το σύμπαν του ιαπωνικού Studio Ghibli.

Η Μεγάλη Κακιά Αλεπού και άλλες ιστορίες

Η Μεγάλη Κακιά Αλεπού και άλλες ιστορίες

(Le grand méchant Renard et autres contes..., Γαλλία, Βέλγιο, 2017, 83’)

  • σκηνοθεσία: Πατρίκ Εμπέρ, Μπενζαμέν Ρενέρ

Αν νομίζετε ότι η ζωή στη φύση είναι γαλήνια, είστε γελασμένοι, ειδικά αν μιλάμε για μια φάρμα όπου μια αλεπού κάνει την κλώσα, ένα κουνέλι θέλει να γίνει πελαργός και μια πάπια νομίζει ότι είναι ο Αγιος Βασίλης. Το παιδικό παραμύθι κινούμενων σχεδίων που τιμήθηκε με το Βραβείο Σεζάρ.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας