Γαλάζια γυαλιά

mple_karekles_ii_1975_-_1976_panagiotis_tetsis.jpg

Οι μπλε καρέκλες II, 1975 – 1976, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΤΣΗΣ Οι μπλε καρέκλες II, 1975 – 1976, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΤΣΗΣ | Κλικάρετε για να δείτε ολόκληρο τον πίνακα

Ηταν το δεύτερο πρωινό μιας άδειας έκτακτης, λόγω υποχρεώσεων και μιας τόσο μεγάλης ανάγκης για ύπνο που νύσταζε συνεχώς, στο τρένο, στο σπίτι, στο γραφείο – εκτός από την ώρα που έπεφτε στο κρεβάτι.

Τότε, εκείνη την ώρα μετά το βραδινό μπάνιο, που πέφτεις στα καθαρά σου σεντόνια και ελπίζεις να έρθει ο Μορφέας και να σε αγκαλιάσει, να σε παρηγορήσει. Να σου τρίψει λίγο την πλάτη, να σου δώσει ένα φιλί στο μέτωπο, να σου χαϊδέψει τα μαλλιά και να βυθιστείς καθησυχασμένος στα όνειρα – κι ας μην τα θυμάσαι την άλλη μέρα ή να μην τολμάς να τα ομολογήσεις. Αλλά να σηκωθείς ξεκούραστος.

Εκείνο το πρωί ο δρόμος μπροστά από το σπίτι ήταν σχετικά ήσυχος, ο ήλιος ίσα που διαπερνούσε τα φύλλα των δέντρων και πρώτη φορά μετά από καιρό αποφάσισε να πιει καφέ στο μπαλκόνι.

Χωρίς παρέα, μόνο με το ραδιόφωνο να ακούγεται από μέσα. Ισα που.

Καθόταν σε μια πολυθρόνα και σιγά σιγά το σώμα της κύλησε πιο χαμηλά, σε μια στάση σχεδόν ξαπλωτή, έβαλε τα πόδια της στo απέναντι κάθισμα και έπινε γουλιά γουλιά το ζεστό ρόφημα, που δεν το άλλαζε ποτέ, ούτε με τις μεγάλες ζέστες. Από αυτήν τη στάση φυσικό επόμενο ήταν τα μάτια της να κοιτάξουν ψηλά, στον ουρανό. Σαν να ήταν διακοπές – δεν ήταν.

Βυθίστηκε στο γαλανό χρώμα και άφησε τα μάτια της να πάρουν όλη τη δροσιά του, να αναπαυθούν στο γαλήνιο φως του και να απορροφήσουν αυτή την ενέργεια ενός ανοιξιάτικου πρωινού που έκλεβε λίγη από τη δόξα του καλοκαιριού και των διακοπών που πρόσμενε τόσο πολύ όσο κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Κι ας είχε πάψει πια να εναποθέτει σ’ αυτές όλες τις ελπίδες της.

Ακόμη και το ραδιόφωνο συνηγορούσε σ’ αυτό το καλοκαιρινό διόραμα: τραγούδια του νέου κύματος ανάμικτα με άλλα, σύγχρονα, αλλά εξίσου παραπλανητικά. Ο παραγωγός είχε ξυπνήσει με την ίδια διάθεση – μπορεί και να τη δημιουργούσε.

Θυμήθηκε μια φράση του Γκέτε, ότι αγαπάμε να ατενίζουμε το γαλάζιο όχι γιατί μας πλησιάζει, αλλά επειδή μας προσελκύει κοντά του. Σκέφτηκε πόσο της άρεσαν τα γαλάζια αντρικά πουκάμισα, αλλά και τα σκούρα μπλε, τα θαλασσί φορέματα που διαλέγουν τα κορίτσια τον Αύγουστο και κάνουν το δέρμα τους να δείχνει ακόμη πιο χρυσαφί μετά την απολαυστική έκθεσή του στον ήλιο, τις φλέβες στα χέρια της που όταν ήταν μικρή αναρωτιόταν πώς γίνεται να είναι μπλε, αλλά το αίμα μέσα τους να είναι κόκκινο βαθύ. Αλλά και ένα τραγούδι για γαλάζια γράμματα, που την ώρα εκείνη ακούστηκε να παίζει μέσα στο σπίτι.

Για χάρη του, φοιτήτρια ήταν, είχε αγοράσει θαλασσί επιστολόχαρτα και φακέλους – για όταν χρειαστεί να γράψει κάτι σε κάποιον. Ακόμη είχε τα περισσότερα από αυτά. Ισως γιατί οι εποχές είχαν αλλάξει και οι επιστολές έγιναν ηλεκτρονικές, δεν τσαλακώνονται, δεν μυρίζουν, δεν έχουν ήχο φακέλου που πότε σκίζεται από λαχτάρα και πότε ανοίγει αργά, προσεκτικά, σαν κάτι πολύτιμο. Κι αν θέλεις να τις καταστρέψεις, είναι απλό. Ενα «κλικ» φτάνει.

Εξακολουθούσε να παρατηρεί τον ουρανό, βυθισμένη και απορροφημένη στο χρώμα του, φόρεσε τα γαλάζια γυαλιά του και προσπάθησε να δει τον κόσμο μέσα από αυτά. Και τότε συμφώνησε με τον Βασίλι Καντίνσκι, που χαρακτήριζε το μπλε «ουράνιο χρώμα» και περιέγραφε την έντασή του παρομοιάζοντάς το με μουσικά όργανα: το ανοιχτό μπλε είναι φλάουτο, το λίγο πιο σκούρο μοιάζει με τσέλο, το ακόμη πιο σκούρο με κοντραμπάσο και το βαθύτερο μπλε με εκκλησιαστικό όργανο.

Και τότε άρχισε να απαριθμεί τις αποχρώσεις του μπλε που ήξερε: πρωσικό μπλε, μπλε των Σεβρών, μπλε του κοβαλτίου, ουλτραμαρίνα, μπλε της Κίνας, μπλε του κυανίου και ναυτικό μπλε, μπλε της νύχτας και βυζαντινό μπλε. Δεν θυμόταν άλλα, κι ας είναι δεκάδες.

Οταν έβγαλε τα γυαλιά όλα έγιναν όπως πριν. Ο καφές είχε παγώσει και έπρεπε να κάνει πράγματα πολλά.

 
Έντυπη έκδοση

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας