Το πένθος και ο πόνος για τους νεκρούς συνανθρώπους μας στο Μάτι ήταν και είναι χωρίς καμιά εξαίρεση κοινά για τον κάθε κάτοικο αυτής της χώρας και -όπως είδαμε- πολλών άλλων χωρών που στάθηκαν στο πλευρό της Ελλάδας. Κανείς δεν έχει δικαίωμα ούτε να μονοπωλεί το συλλογικό πένθος ούτε, πολύ περισσότερο, να αμφισβητεί τα συναισθήματα του οποιουδήποτε. Τελεία και παύλα.
Ομως, η συνεχής «χρήση» του πένθους και η διαρκής επίκληση της τραγωδίας είτε για πολιτικούς είτε για άλλους ευτελείς λόγους είναι αποκρουστική και απολύτως ανήθικη. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα, που αναγκαστικά πλέον το κύριο βάρος και ο αυστηρός έλεγχος των ΜΜΕ οφείλει να δοθεί στην αποκατάσταση και κυρίως στα κρίσιμα μέτρα που θα εμποδίσουν παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον, ο αντιπολιτευτικός λόγος και Τύπος αναλώνεται σκόπιμα π.χ. στο τι ώρα έμαθε ο Αλέξης Τσίπρας ότι υπήρχαν νεκροί αφήνοντας αδιανόητα υπονοούμενα.
Οι ευθύνες για το πώς λειτούργησαν όλοι οι υπεύθυνοι την εφιαλτική νύχτα αλλά και για τις συνθήκες που οδήγησαν στον εγκλωβισμό θα προκύψουν από τη δικαστική διερεύνηση και τα πορίσματα, όπως γίνεται σε κάθε παρόμοια τραγωδία.
Καμία ανάλογη πολύνεκρη συμφορά στο παρελθόν δεν έγινε ποτέ και με αυτήν την ένταση το απόλυτο πολιτικό επιχείρημα των ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης σε μια ολομέτωπη προσπάθεια απαξίωσης και εξόντωσης ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο κυβερνητικών παραγόντων. Τρανταχτή απόδειξη του πρότερου πολιτικού πολιτισμού είναι το ότι σε (τουλάχιστον) τρεις περιπτώσεις αναδείχτηκαν αμέσως μετά στην εξουσία οι ίδιοι πρωθυπουργοί, ενώ δεν υπήρξε ποτέ ούτε μία παραίτηση πλην της τωρινής του Νίκου Τόσκα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η πρωτοφανής βιομηχανία μηνύσεων, όχι φυσικά των συγγενών των θυμάτων, αλλά όσων προσδοκούν άλλου τύπου πολιτικά οφέλη. Η προπαγάνδα στην πλάτη των θυμάτων έφτασε σήμερα στα άκρα. Το να ισχυρίζεται κάποιος δημόσια ότι ο Αλέξης Τσίπρας αδιαφορεί κυνικά για τους νεκρούς, ότι τους έκρυβε ή ότι έβαψε τα χέρια του με αίμα είναι ο απόλυτος πάτος.
Ομως τόσο -κυρίως- οι πυρόπληκτοι όσο και η κυβέρνηση, που θα βρεθεί σύντομα μπροστά στις εκλογές, γνωρίζουν καλά ότι τώρα είναι η μοναδική ίσως ευκαιρία για άμεση εκπλήρωση των υποσχέσεων, λήψη και εφαρμογή αναγκαίων μέτρων και γρήγορη -με την αρωγή της Δικαιοσύνης- απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν. Οσο κι αν δυσαρεστηθούν λοιπόν τα όποια «πελατάκια» που αγνόησε δυστυχώς μέχρι σήμερα και η σημερινή κυβέρνηση, χρειάζονται σκληρά μέτρα χωρίς εκπτώσεις ώστε να θωρακιστούν όλες οι επικίνδυνες περιοχές της απόλυτης αυθαιρεσίας.
Νο1 στόχος: Για όλα φταίει ο Τσίπρας
Αφού ναυάγησαν οι λυσσαλέες προσπάθειες των δημοσιογραφικών κολοσσών και των πολιτικών τους συμμάχων να αποδείξουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα χρεοκόπησε την Ελλάδα, ότι ο ίδιος τα παίρνει, ότι διαπλέκεται, ότι μισθώνει βίλες, ότι διαπράττει εσχάτη προδοσία, ότι πουλάει τη χώρα, ότι στηρίζει εγκληματίες, ότι είναι υπεύθυνος για τις αιματηρές ληστείες, για τα προσφυγικά ρεύματα, για τα μνημόνια αλλά και ότι εκτοξεύει μίσος και διχασμό, τώρα όλοι αυτοί αποφάσισαν ότι οι νεκροί της τραγωδίας στο Μάτι «προσφέρονται» προκειμένου να πείσουν τους πολίτες πως η λύση Μητσοτάκης είναι η μόνη (τους) ελπίδα! Ο ίδιος ο αρχηγός της Ν.Δ., που «σιχαίνεται τον λαϊκισμό», επισκέπτεται συνεχώς με τηλεοπτικούς φακούς το Μάτι συμπληρώνοντας μοιραία τα πρωτοσέλιδα και τα δελτία της φρίκης.
Θα ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστη η προσπάθεια όλων αυτών να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη όσων χάθηκαν -όπως δήλωσε ότι θα κάνει και ο πρωθυπουργός- αναζητώντας τις αιτίες, τα λάθη και τις κακοδαιμονίες του κράτους, αν δεν υπήρχε η εξής μικρή λεπτομέρεια: το πόσο πολύ τους συμφέρει η αλλαγή κυβέρνησης και η ανακατάληψη της εξουσίας. Με δυο λόγια, αν δεν είχαν οι περισσότεροι από αυτούς «λερωμένη τη φωλιά τους» όπως έλεγαν και οι γιαγιάδες μας.
Το μεγαλείο της ανιδιοτέλειας στο Μάτι
«Ο Αλαφούζος καίει τις τράπεζες που τον δάνεισαν», «Μεγάλο ριφιφί Αλαφούζου στην ΑΤΕ» έγραφαν τα «Παραπολιτικά» του Γ. Κουρτάκη το 2014 και το 2015 προαναγγέλλοντας ακόμα και διώξεις δικαστών για το «κουκούλωμα στον Αλαφούζο». Ηταν όλα αυτά ψέματα;
Ο ίδιος ο Γιάννης Αλαφούζος στην εξεταστική της Βουλής για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ παραδέχτηκε τον υπέρογκο δανεισμό του ομίλου δηλώνοντας βέβαια ότι όλα τα χρέη εξυπηρετούνται, τονίζοντας ότι η Εθνική Τράπεζα, με τις δανειοδοτήσεις που του παρείχε, είχε στόχο την κερδοφορία και όχι τη στήριξή του!
Στην ακρόαση αυτή μάλιστα συνεχώς παρενέβαινε υπερασπιστικά ο Μάκης Βορίδης ενώ αλήστου μνήμης ήταν οι «καίριες» ερωτήσεις του Δ. Σταμάτη (Ν.Δ.): «Ασκήθηκε ποτέ πίεση από εμάς προς εσάς;». Απάντηση: «Οχι!». «Προσφέρθηκαν κόμματα να βοηθήσουν για να πάρετε δάνεια;». Απάντηση: «Οχι. Βοήθεια ποτέ»!
Ρεπορτάζ του 2016 από Μέσο που κάθε άλλο παρά εκφράζει τον ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για συνολικά δάνεια 104 εκατ. ευρώ, με τα 81 εκατ. να προέρχονται μόνο από την Εθνική, ενώ υποστήριζε ότι στο «Φάληρο ασκούνται διάφορες πιέσεις και αναζητούνται νομικά και οικονομοτεχνικά τερτίπια (με συγχωνεύσεις, αυξήσεις κεφαλαίου κ.λπ.) για να κουκουλωθεί η υπόθεση και να καταφέρει το συγκρότημα να εμφανιστεί καθαρό και να ξαναπάρει τηλεοπτική άδεια.
Το συγκρότημα του Αλαφούζου, με μια σειρά δημοσιογράφων, συνεχίζει να επιπλήττει την ποταπή Ελλάδα, που επί χρόνια δανείζεται για να ζήσει, ενώ οι ίδιοι διατηρούν κανάλια και εφημερίδες με συνεχείς δανεισμούς. Αν αυτό δεν είναι υποκρισία, τότε τι είναι;» (newsbomb). Η πρόσφατη δικαστική διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ του Δ. Γιαννακόπουλου και του Γ. Αλαφούζου, τα δημοσιεύματα και οι χαρακτηρισμοί περί «αρχινταβατζήδων» τα… λένε όλα.
«Μήπως τα χρέη της ΠΑΕ είναι τα δάνεια του Αλαφούζου;» αναρωτιέται το newspao.gr με ρεπορτάζ για αγοραπωλησίες με offshore συμφερόντων Αλαφούζου. «Με λίγα λόγια σαν να λέμε πως τα συγκεκριμένα χρέη του ΠΑΟ έχουν δημιουργηθεί από τον Γιάννη Αλαφούζο και καλούνται να αποπληρωθούν από άλλους στον Γιάννη Αλαφούζο!». Αλήθεια είναι ή ψέματα; «Δάνειο μακροχρόνιο δεν έχει ο Παναθηναϊκός» ισχυριζόταν ο Γ. Αλαφούζος ενώ ταυτόχρονα δημοσιεύονταν στοιχεία από ισολογισμούς του 2014-2015 της ΠΑΕ ΠΑΟ όπου 6,3 εκατ. ήταν ο μακροπρόθεσμος δανεισμός και 8,3 ο βραχυπρόθεσμος. Ισχύει;
Ολα δε αυτά τα διαχρονικά και εύκολα παρεχόμενα τραπεζικά δάνεια συνοδεύονταν πάντα και από αξίας εκατομμυρίων μεγάλα διαφημιστικά πακέτα τραπεζών και δημόσιων φορέων την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι του ομίλου απολύονταν, ενώ τα στελέχη του κουνούσαν το τηλεοπτικό τους δάχτυλο, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2014, στους αγανακτισμένους (εργαζόμενους, απολυμένους, ανασφάλιστους, συνταξιούχους).
Τα τάνκερ της αλληλεγγύης
Ας πάμε τώρα στον άλλο πόλο της ανάδειξης της τραγωδίας ως του υπέρτατου όπλου κατά της κυβέρνησης. Στον υπόδικο εφοπλιστή που μπήκε δυναμικά στα ΜΜΕ με τα τάνκερ και τον λαό του Ολυμπιακού στο πλευρό του. «Ο ισχυρός άνδρας της ομάδας Βαγγέλης Μαρινάκης έδωσε εντολή να δοθεί άμεσα 1 εκατ. ευρώ στους συνανθρώπους μας που έχουν πληγεί από τις φωτιές».
Πράγματι, παρά τα πρόστιμα που δήλωσε ότι θα επιβάλει στους παίκτες του τον Απρίλιο και παρά τις συνεχείς απολύσεις στις δικές του εκδοτικές επιχειρήσεις, ο Β. Μαρινάκης είναι γαλαντόμος απέναντι σε πολίτες που καταστράφηκαν με πολλές εισφορές και ειδικά στον χώρο της Εκκλησίας. Υποδοχή ήρωα του επιφύλαξε η δημοτική αρχή της πλημμυρισμένης Μάνδρας ενώ ο ίδιος είχε βοηθήσει και τους πυρόπληκτους στην Ηλεία.
Από την άλλη μεριά όμως ο κ. Μαρινάκης καλώς ή κακώς είναι υπόδικος. Θυμίζουμε εδώ το πώς τον αντιμετώπιζε ακόμα και ο «φιλικός» όμιλος Αλαφούζου, ειδικά μετά την υπόθεση του φορτίου ηρωίνης του «Noor One» όταν πρώην συνεργάτες του καταδικάστηκαν ως μέλη της εγκληματικής οργάνωσης. Μέχρι και τη σύλληψη δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ είδαμε ζωντανά μια νύχτα από εισαγγελέα που συνοδευόταν από άνδρα της φρουράς του εφοπλιστή, όπως κατήγγειλε τότε ο σταθμός.
Ολα αυτά ξεχάστηκαν και έγιναν στη συνέχεια σκευωρίες της κυβέρνησης και επίορκων εισαγγελικών λειτουργών. Η ίδια σφοδρή επίθεση είχε εκτοξευτεί παλιότερα -όχι φυσικά κατά της τότε κυβέρνησης, αλλά- σε βάρος του εισαγγελέα που τόλμησε να τον κατηγορήσει για τα στημένα.
Σήμερα που οι κατηγορίες φαίνεται να επανέρχονται από πλευράς Δικαιοσύνης ο ίδιος κάνει λόγο για «κυβέρνηση “χούντα” που γρήγορα θα φύγει». Για τα υπέρογκα χρέη και τα «κόκκινα» δάνεια του πρώην Οργανισμού Λαμπράκη-Ψυχάρη που εξαγόρασε ο εφοπλιστής, το αν και πώς εξοφλούνται δεν γνωρίζουμε. Υπάρχουν ωστόσο στοιχεία για τη μεγάλη κερδοφορία του εφοπλιστή που δίνει εκατοντάδες εκατ. ευρώ σε παραγγελίες για νέα καράβια που χτίζονται στη Ν. Κορέα όπως μας πληροφορούν ξένοι οικονομικοί ιστότοποι.
Εμείς εδώ γνωρίζουμε απλά ότι κανένα καράβι του δεν έχει ελληνική σημαία! Γνωρίζουμε επίσης ότι οι φανατικά φιλικοί του εκδοτικοί όμιλοι έχουν πάρει, για παράδειγμα, μόνο από το ΚΕΕΛΠΝΟ ζεστό δημόσιο χρήμα 1 εκατ. ευρώ για… ανθρωπιστικά μηνύματα! Ολες τις διώξεις σε βάρος του τις χαρακτήρισε ο ίδιος σκευωρίες ενώ αρθρογράφοι του συγκρίνουν τον σημερινό πρωθυπουργό με τον Τσαουσέσκου! Τέλος, το «κλίμα» που περιγράφουν ιδιωτικά αλλά και δημόσια συνάδελφοι απολυμένοι από τη Συγγρού δεν είναι ακριβώς εκείνο της αλληλεγγύης που αποτυπώνεται στα πρωτοσέλιδα για το Μάτι.
Τα κόμματα της συμπόνιας
Χωρίς κτηματολόγια, χωρίς δασικούς χάρτες, χωρίς αντιπλημμυρικά έργα τα δύο κόμματα θρηνούν καθημερινά για τους νεκρούς. Ο καθένας θέλει να πιστέψει τη θλίψη και την ειλικρινή τους πρόθεση. Τι θα κάνουν όμως αύριο με τα «πελατάκια»; Πώς θα γκρεμίσουν, θα καθαρίσουν ρέματα, θα ορίσουν αυστηρές προϋποθέσεις ελέγχων και κατασκευών, θα αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες για την πρόληψη; Οταν μέχρι και την τελευταία στιγμή της διακυβέρνησής τους με εκατοντάδες τροπολογίες μοίραζαν ρουσφέτια και εξυπηρετήσεις;
Τα «κόκκινα» δάνεια των 400 εκατ. των δύο πρώην συγκυβερνητών, που δεν προβλέπεται να εξοφληθούν πριν τον επόμενο αιώνα, θα συνεχίσουν να αποπληρώνονται στο νέο πολιτικό σκηνικό ή θα τα φάει και πάλι το μαύρο σκοτάδι; Οι υποθέσεις των σκανδάλων που μία προς μία αναγορεύονται σε σκευωρίες θα έχουν ή όχι στο μέλλον τη μεγάλη… τύχη του Χριστοφοράκου και όσων πρωταγωνίστησαν στην αφαίμαξη του δημόσιου πλούτου και στη μίζα;
Είδαμε στο παρελθόν δικογραφίες να πηγαίνουν από συρτάρι σε συρτάρι και από αρχείο σε αρχείο. Τα σκάνδαλα των 23 δισ. στην Υγεία, οι υποψίες που εμπλέκουν άλλους λίγο κι άλλους πολύ σε ρουσφετολογικές νομοθετικές ρυθμίσεις, οι τροπολογίες, οι «βολικές» υπουργικές αποφάσεις και οι αθρόοι διορισμοί από τα υπουργικά… παράθυρα που έφτασαν στις πύλες της Θέμιδος θα εκδικαστούν άραγε αν αλλάξει η κυβέρνηση;
Η εξέλιξη των τραγωδιών του παρελθόντος, το πώς καλύφθηκαν οι ανάγκες, το πού πήγαν τα χρήματα, το πώς και πότε οδηγήθηκαν οι ένοχοι στη Δικαιοσύνη και το αν καλύφθηκαν οι διαχρονικές παρατυπίες και οι αυθαιρεσίες, κάθε άλλο παρά διαβεβαιώνουν για το ότι όλοι αυτοί τώρα θα αλλάξουν ρότα!
Επίλογος: Να πέσει η κυβέρνηση
Αρκεί, λοιπόν, απλά να αναρωτηθεί ο καθένας από μας ποιος εισαγγελέας άραγε θα τολμήσει αύριο με κυβέρνηση Μητσοτάκη να τα βάλει με εκείνους που πήραν μέρος στη διαχρονική διαπλοκή και στη διαφθορά; Με εκείνους που θησαύρισαν αφήνοντας στον δρόμο εργαζόμενους και χρέη στο Δημόσιο; Ποιος θα τολμήσει να ασκήσει διώξεις αν προκύψουν στοιχεία και για πολιτικούς που φέρονται να εμπλέκονται με το σκάνδαλο της Novartis; Ποιος θα κλείσει μέσα όσους έφαγαν δημόσιο χρήμα από το ΚΕΕΛΠΝΟ;
Οταν ήδη από τώρα όσοι είναι ύποπτοι για το ότι έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι ή για το ότι υπήρξαν αρωγοί στη διαφθορά ή για το ότι όντας επίορκοι βυσσοδόμησαν σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, είναι στα μάτια της Ν.Δ. και στελεχών του ΚΙΝ.ΑΛΛ. απλά θύματα σκευωριών;
Καλά, λοιπόν, τα δάκρυα για τους νεκρούς αλλά όταν στη μέση υπάρχουν άλλα συμφέροντα και άλλες σκοπιμότητες τα δάκρυα θολώνουν, γίνονται κροκοδείλια και δεν πείθουν για την ανιδιοτέλειά τους.
