Φθινοπωρινές μέρες

Τεντώνω το χέρι για να μπορέσω να κόψω το τελευταίο κυδώνι που ωρίμασε στην κορφή του δέντρου. Νωρίτερα η ίδια προσπάθεια έγινε και με τα ρόδια. Πού πάνε και γίνονται τα καλύτερα φρούτα! Στο ακραίο κλαδί, στην άκρη της πεζούλας, εκεί που μόνο πουλιά και σκίουροι θα τα φτάσουν. Να ’μαστε καλά, βγάλαμε και φέτος τη σοδειά από τα καλούδια του φθινοπώρου. Σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, ρόδια, κυδώνια. Τα κρεμάσαμε, τα απλώσαμε κάτω από τα κρεβάτια και περιμένουμε τον χειμώνα. Από κοντά και οι πρώτες πράσινες τσακιστές ελιές, με χοντρό αλάτι και σκίνο.

Κάποιοι φίλοι τούτες τις μέρες μάς συγκεντρώνουν γύρω απ’ τα ρακοκάζανα. Είναι ώρα τα τσάμπουρα των σταφυλιών να δώσουν άλλο ένα προϊόν, το τσίπουρο. Εκεί σταγόνα σταγόνα από τον αποστακτήρα επιστρέφει μέρος του κόπου που δόθηκε στη γης. Κι όπου να ’ναι θα δοκιμάσουμε το φετινό κρασί.

Οσοι βρισκόμαστε κοντά στη γης αφουγκραζόμαστε ολοχρονίς την ανασαιμιά της. Στην ξεραΐλα και στη βροχή, στο κάμα του καλοκαιριού, μα και στο δρόσο της άνοιξης. Αμα τύχει και την υπηρετούμε γινόμαστε ένα μ’ αυτήν. Σαν στάζει ο ίδρος ακούμε τους παλμούς της.

Το πάτημα πάνω της το δέχεται σαν χάδι. Ενα ατέλειωτο, ανυστερόβουλο δώσε-πάρε είναι η σχέση με τη γη. Κάθε τόσο ξεμακραίνουμε, την ξεχνάμε, κοιτάμε τη βολή μας. Αλλά στην επιστροφή μας εκείνη περιμένει, δεν κρατά κακία. Είμαστε το παιδί που επιστρέφει. Είτε απαυδήσαμε από τη ζωή της πόλης, είτε οι σπουδές δεν μας οδήγησαν εκεί που σχεδιάζαμε, είτε ακολουθήσαμε τους δρόμους των αγροτικών προγραμμάτων.

Παρεξηγημένο το φθινόπωρο. Ως νεκρή φύση, με τα πεσμένα φύλλα, μένει στον νου πολλών. Δεν συλλογούμαστε ότι το πέσιμο αυτό είναι επιστροφή στη μάνα, ώστε με τον κύκλο του χρόνου να έρθει η νέα ζωή. Η ηρεμία του μεταφέρεται και σε εμάς. Συνεχίζουμε στον απόηχο του καλοκαιριού, με ηρεμία και γλυκύτητα.

Χωρίς να αγνοούμε ή να διαγράφουμε την καθημερινότητα και τις δυσκολίες του καθενός, αλλά και του κοινωνικού περίγυρου, προσπαθούμε να ζήσουμε και να αδράξουμε την ύστερη γλύκα τούτων των ημερών.

Πού και πού κάποιος φίλος, όσοι ζούμε κοντά στη θάλασσα, μας καλεί για μπάνιο. Ετσι, τέλη Οκτώβρη- αρχές Νοέμβρη οι λιγοστοί φθινοπωρινοί κολυμβητές βυθίζονται ήσυχα μέσα της. Συνεχίζουν να συλλέγουν εικόνες εκτός εποχής, τις εναποθέτουν δίπλα στα φρούτα της και αναμένουν τις βροχές του φθινοπώρου.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ