Φοβού τους οιωνούς

champions_league-ouallia.jpg

Μέτρα ασφαλείας για τον τελικό του Champions League στην Ουαλλία Nick Potts/PA via AP

Αλλη μια σεζόν φθάνει στη λήξη της και τελευταία πράξη είναι η ανάδειξη της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Απόψε, σε ουαλικό έδαφος για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης, Γιουβέντους και Ρεάλ Μαδρίτης κοντράρονται, με τα μάτια τους στο τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ. Ακόμα κι αν η εκκίνηση είναι διαφορετική για τις δύο ομάδες, η δίψα είναι η ίδια.

Η Γιουβέντους ευελπιστεί να βάλει τέλος σε μια ξηρασία 21 ετών και να κατακτήσει την κορυφή για πρώτη φορά στον 21ο αιώνα.

Αντίθετα η Ρεάλ Μαδρίτης έχει βάλει πλώρη για την Duodécima, τη δωδέκατη κούπα της δηλαδή, με την επιπλέον πρόκληση του να γίνει η πρώτη ομάδα από την καθιέρωση του Τσάμπιονς Λιγκ και μετά που υπερασπίζεται με επιτυχία τον τίτλο της.

Οταν λοιπόν φθάσει εκείνη η ώρα, που θα μπουν στο «Μιλένιουμ» του Κάρντιφ και θα δουν μπροστά τους το «ιερό δισκοπότηρο» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, τότε όλες οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες θα πάνε περίπατο. Ή μήπως όχι;

Σε αντίθεση με την αντίπαλό της, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει εκπληκτικό ποσοστό νικών σε τελικούς Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας χάσει μόνο σε 3 από τους 14 που έχει δώσει.

Φέτος, όμως, υπάρχει μια σειρά αρνητικών οιωνών για τους «μερένγκες».

Κατ’ αρχάς, η προαναφερθείσα γκαντεμιά των πρωταθλητών Ευρώπης.

Οποια ομάδα στη σύγχρονη εποχή (από το 1992-93 και μετά) κέρδισε τον τίτλο και την επόμενη σεζόν επέστρεψε στον τελικό έφυγε από αυτόν με άδεια χέρια.

Θυμηθείτε τη Μίλαν. Το 1994 συνέτριψε την Μπαρτσελόνα στην Αθήνα, αλλά το 1995 έχασε από τον Αγιαξ με 1-0.

Ο οποίος Αγιαξ έχασε την επόμενη σεζόν από τη Γιουβέντους.

Η οποία Γιουβέντους παρέδωσε τα σκήπτρα της το 1997 στην Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Αλλά και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2008 στη Μόσχα σε βάρος της Τσέλσι, αλλά το έχασε το 2009 από την Μπαρτσελόνα στη Ρώμη.

Ας μην ξεχάσουμε όμως και την γκαντεμιά του Παγκόσμιου Κυπέλλου Συλλόγων.

Από το 2000 που διεξάγεται η συγκεκριμένη διοργάνωση, καμία νικήτρια δεν κατάφερε να επικρατήσει λίγους μήνες αργότερα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.

Πιο κοντά έφθασε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2008-09, αλλά οι «μπλαουγράνα» της έκοψαν τη φόρα.

Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει επίσης αρνητική παράδοση στους αγώνες όπου συναντάει πρώην δικούς της παίκτες.

Ο Φερνάντο Μοριέντες τής έκανε γερό χουνέρι το 2004, όταν με δύο δικά του τέρματα για λογαριασμό της Μονακό συνέβαλε αποφασιστικά στον αποκλεισμό της «βασίλισσας» στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το ίδιο έπραξε και ο Αλβαρο Μοράτα στα ημιτελικά του 2015, φορώντας την ασπρόμαυρη φανέλα της Γιουβέντους και σκοράροντας επίσης δύο φορές.

Αραγε τι σημαίνει αυτή η... παράδοση για τους Σάμι Κεντίρα και Γονσάλο Ιγκουαΐν που έκαναν επίσης τη διαδρομή Μαδρίτη - Τορίνο και αύριο αντιμετωπίζουν τη Ρεάλ;

Σε όλα τα παραπάνω, προσθέστε ότι οι «μερένγκες» έχουν κατακτήσει Τσάμπιονς Λιγκ μόνο σε ζυγές χρονιές (1998, 2000, 2002, 2014, 2016) στη σύγχρονη εποχή.

Επιπλέον, από το 1996 και μετά, κάθε επτά χρόνια αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Ευρώπης μια ιταλική ομάδα: Γιουβέντους 1996, Μίλαν 2003, Ιντερ 2010...

Υπάρχει και το θέμα της φανέλας. Ως τύποις φιλοξενούμενη του τελικού, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν μπορεί να φορέσει την κάτασπρη και γούρικη εμφάνισή της, αλλά θα παίξει με την γκαντέμικη μοβ φανέλα.

Με αυτή που αγωνίστηκε φέτος κατά της Βαλένθια και της Σεβίλης και υπέστη δύο από τις 5 ήττες της σεζόν.

Και η Γιουβέντους όμως έχει θέματα με τη φανέλα της.

Οι παίκτες της θα αγωνιστούν με την κλασική ασπρόμαυρη, που δεν τους φέρνει τις καλύτερες αναμνήσεις, καθώς έχασαν 5 ευρωπαϊκούς τελικούς!

Το 1996, όταν επικράτησαν του Αγιαξ στα πέναλτι, φορούσαν μπλε...

Ομως ο σημαντικότερος αρνητικός οιωνός για τους «μπιανκονέρι» είναι η ανάμνηση του 1998: ίδιος αντίπαλος στα ημιτελικά (Μονακό), ίδιος αντίπαλος στον τελικό (Ρεάλ Μαδρίτης).

Τότε έχασαν 1-0 με γκολ του Πέτζα Μιγιάτοβιτς. Αύριο τι θα συμβεί άραγε;

Ο προηγούμενος τελικός

Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς | EPA PHOTO/ANP/Marcel Antoinisse

Σήμερα δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα συναντηθούν σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ η Ρεάλ Μαδρίτης με τη Γιουβέντους.

Το 1998 διεκδίκησαν και πάλι το τρόπαιο, στο γήπεδο του Αγιαξ στο Αμστερνταμ.

Με ένα γκολ του Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς, στο 66ο λεπτό, η Ρεάλ επικράτησε με 1-0 και κατέκτησε το έβδομο Κύπελλο στην τεράστια ιστορία της.

Τότε ο νυν προπονητής των Μαδριλένων, ο Ζινεντίν Ζιντάν, αγωνιζόταν στη Γιουβέντους, ενώ για τους νικητές βασικός ήταν ο Κριστιάν Καρεμπέ, μετέπειτα παίκτης και νυν στέλεχος του Ολυμπιακού.

Πάντως αυτή δεν ήταν η μοναδική φορά που οι δυο τους συναντήθηκαν σε ουδέτερο έδαφος.

Το 1962, στο πλαίσιο της προημιτελικής φάσης του Πρωταθλητριών, δεν υπήρχαν παρατάσεις και πέναλτι για να κρίνουν μια πρόκριση.

Αν οι δύο νοκ άουτ αγώνες έληγαν με το ίδιο σκορ, τότε γινόταν και τρίτο ματς σε ουδέτερη έδρα.

Η Ρεάλ συνάντησε τη Γιούβε στο Παρίσι και νίκησε με 3-1.

Με MVP το... φενγκ σούι

Στους 11 πρώτους αγώνες-τελικούς που διεξήχθησαν στο «Μιλένιουμ», το γήπεδο που θα γίνει το ματς, νικητής αναδείχτηκε αυτός που ορίστηκε γηπεδούχος.

Η «κατάρα» των τυπικά φιλοξενούμενων έσπασε όταν σε ματς για την άνοδο στην τρίτη κατηγορία η Στόουκ νίκησε την Μπρέντφορντ, που χρησιμοποίησε τα αποδυτήρια των γηπεδούχων, με 2-0.

Κλειδί ήταν ο Πολ Ντάρμπι, ο οποίος βέβαια δεν είναι ποδοσφαιριστής, αλλά ένας... γκουρού του φενγκ σούι, που έκανε αλλαγές (π.χ. βάψιμο τοίχων σε φωτεινό χρώμα) στα αποδυτήρια, όπως και προσθήκες: είχε ένα κουδουνάκι που το χτυπούσε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, άναψε αρωματικά sticks, ενώ έριξε και αλάτι στο έδαφος για να αλλάξει την ενέργεια. 

Ουδείς ξέρει αν όλα τα παραπάνω είχαν κάποια επίδραση, όμως ήταν η πρώτη φορά που πανηγύρισε μια ομάδα η οποία χρησιμοποίησε τα νότια αποδυτήρια του ουαλικού γηπέδου. 

Το γήπεδο

Το γήπεδο Μιλένιουμ του Κάρντιφ

Ενα μικρό «Γουέμπλεϊ» μπορεί να χαρακτηριστεί το Μιλένιουμ του Κάρντιφ, το γήπεδο που χτίστηκε τις παραμονές του 21ου αιώνα με αφορμή τη διεξαγωγή του παγκοσμίου πρωταθλήματος ράγκμπι.

Μέχρι τα μέσα της περασμένης δεκαετίας ουσιαστικά αντικατέστησε το «Γουέμπλεϊ», που χτιζόταν από την αρχή, και φιλοξένησε εκεί τους τελικούς Κυπέλλου Αγγλίας από το 2001 ώς το 2006 και αυτούς του Λιγκ Καπ από το 2001 ώς το 2007.

Εκεί έχουν γίνει και άλλα σημαντικά -για τους Αγγλους- παιχνίδια, όπως τα πλέι οφ ανόδου των μικρότερων κατηγοριών και το Τσάριτι Σιλντ.

Επίσης το 2012, στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, φιλοξένησε αγώνες ποδοσφαίρου.

Εχει χωρητικότητα 74.500 ατόμων, όμως στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ θα χρησιμοποιηθούν κάτω από 70.000.

Σαφέστατα και είναι πολύ μοντέρνο, πέντε αστέρων και με οροφή που μπορεί να κλείσει.

Ετσι, για λόγους ασφαλείας πια, ο σαββατιάτικος τελικός θα είναι ο πρώτος στην Ιστορία που θα διεξαχθεί σε κλειστό γήπεδο.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας