Επίμονη εισαγγελική στάση αρνείται το δικαίωμα στην άδεια

kostas_gournas.jpg

Kώστας Γουρνάς, Φυλακές Κορυδαλλού Πιο πρόσφατο δείγμα ακραίας αυστηρότητας η εισαγγελική πρόταση για μη χορήγηση άδειας, παρά την θετική πρόταση του συμβουλίου φυλακών, στον κατηγορούμενο για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, Κώστα Γουρνά

Με τον ίδιο ρυθμό κι ενώ τα συμβούλια των φυλακών αποφαίνονται θετικά για τη χορήγηση αδειών σε συγκεκριμένους κρατούμενους, οι εισαγγελείς τις απορρίπτουν.

Τελευταίο δείγμα εισαγγελικής ακραίας αυστηρότητας είναι η προσφυγή της αρμόδιας εισαγγελέως που ζητά να απορριφθεί η χορήγηση διήμερης άδειας στον κρατούμενο για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα Κώστα Γουρνά.

Ενώ οι αρμόδιοι της φυλακής, που έχουν και την πλήρη εικόνα του κάθε κρατούμενου, έκριναν ότι πληρούνται οι όροι χορήγησης της άδειας, έρχεται το εισαγγελικό σώμα να ακυρώσει ουσιαστικά τον νόμο περί χορήγησης αδειών. «Eνώ ερωτήθηκε επανειλημμένα πώς νιώθει σε σχέση με τα εγκλήματα που έχει διαπράξει

[...] κι αν θα τα επαναλάμβανε [...] απέφυγε πεισματικά να απαντήσει δηλώνοντας ότι δεν πρέπει να γίνει επανάληψη της δικής και ότι είναι συνεπής στις πολιτικές του απόψεις και δεν πρόκειται να προβεί σε καμιά δήλωση μετανοίας, δεν είναι ύποπτος φυγής και ότι το μόνο που επιθυμεί είναι να δει τα ανήλικα παιδιά του, τηρώντας τους όρους της άδειας».

Με βάση αυτή τη στάση του κρατούμενου το εισαγγελικό σκεπτικό επιλεκτικά και αυθαίρετα κρίνει ως αληθές το ότι ο κρατούμενος δεν θέλει να αποκηρύξει το πολιτικό του πιστεύω αλλά ως αναληθές το ότι δεσμεύεται να σεβαστεί το δικαίωμα της άδειας.

Αυτή όμως η εισαγγελική στάση μαζί με το γεγονός ότι η μεταμέλεια είναι κάτι που εκτιμάται στη διάρκεια της δίκης και το δικαίωμα στην άδεια δεν κρίνει αδίκημα αλλά τη στάση του κρατούμενου μέσα στις φυλακές, την οποία και συνυπολογίζει, ανατρέπει τη φιλοσοφία ενός εξαιρετικά δημοκρατικού μέτρου.

Ανεξάρτητα λοιπόν από το γεγονός ότι τόσο ο συγκεκριμένος όσο και κάθε άλλος βαριά ή ελαφρύτερα καταδικασμένος έχει παραβιάσει τον νόμο, δεν μπορεί η πράξη του να συνιστά αιτία για το δικαίωμα στην άδεια.

Οταν ένας εισαγγελέας εισηγείται θετικά για τη χορήγηση άδειας με βάση τον νόμο σε έναν καταδικασμένο για δολοφονία ή για κακοποίηση ή για ληστεία ή για οικονομικό έγκλημα ή για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, δεν απαιτεί δηλώσεις ούτε διαβεβαιώσεις ούτε... γνήσιο υπογραφής.

Αυτή άλλωστε είναι και η αξία αυτού του δικαιώματος, που σε κάθε περίπτωση πάντα θα έχει κι ένα μικρό ή μεγαλύτερο ρίσκο, αλλά που μέχρι τώρα σε ποσοστό πάνω από 95% γίνεται σεβαστό και επηρεάζει θετικά την ψυχολογία των κρατουμένων.

Η ακραία αυτή υποκειμενική εισαγγελική κρίση, που εξαντλεί κάθε όριο εφαρμογής του νόμου για τις άδειες και μάλιστα ενώ οι αρμόδιοι των φυλακών έχουν αποφανθεί θετικά για το συγκεκριμένο, μάλλον δεν περιποιεί τιμή για την «τυφλή» δικαιοσύνη και το «ανθρώπινο» πρόσωπό της.

 

Μέλος της
ΕΝΕΔ