«Επιχειρώ να φωτίσω το αντάμωμα του Θεανθρώπου με τον θάνατο»

Τα έργα της ενότητας «Σταύρωση» της 28χρονης Ιφιγένειας Αβραμοπούλου στην αίθουσα «ΠεριτεχνωνΚαρτερης» είναι ο πιο πρόσφατος κύκλος δουλειάς της, φόρος τιμής για τη ζωγραφική σύνθεση-σταθμό «Σταύρωση», του σπουδαίου Αλσατού ζωγράφου της Αναγέννησης Ματίας Γκρίνεβαλντ (1470-1528).

Η παραγγελία τού δόθηκε το 1512 και το έργο προοριζόταν για την Αγία Τράπεζα της Μονής του Αγίου Αντωνίου στο Ιζενχαϊμ της Αλσατίας.

Τέσσερα χρόνια αργότερα ο αιρετικός Γκρίνεβαλντ, που περιφρονούσε τις κλασικές φόρμες της Αναγέννησης, ολοκλήρωσε τη λιτή σύνθεση, το πολύπτυχο έργο με τον πάσχοντα Χριστό στο κέντρο όπου βλέπουμε τον πιο σπαρακτικό και αποτρόπαιο Εσταυρωμένο στην ιστορία της τέχνης.

«Σταύρωση» του Ματίας Γκρίνεβαλντ «Σταύρωση» του Ματίας Γκρίνεβαλντ |

«Η "Σταύρωση" του Ματίας Γκρίνεβαλντ είναι εμβληματικό έργο, μια εικαστική απεικόνιση που όμοιά της δεν υπήρξε νωρίτερα αλλά ούτε και αργότερα. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον ο τρόπος της απεικόνισης όλης της σύνθεσης και κυρίως του σώματος του Χριστού. Το αποδίδει γεμάτο πληγές και με το πράσινο χρώμα που έχουν μόνο οι πολύ άρρωστοι άνθρωποι, με αποτέλεσμα να δημιουργεί μια αποκρουστική εικόνα για τον Εσταυρωμένο. Κάτι που δεν ήταν σύνηθες όχι μόνο για το 1512 όπου έχουμε την εξιδανίκευση στην απεικόνιση, αλλά ακόμα και για τις μέρες μας», λέει στην «Εφ.Συν.» η ζωγράφος που αποφοίτησε με άριστα από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Φλώρινας (2007-2012) με καθηγητές τους Γιάννη Καστρίτση, Μανώλη Πολυμέρη και τη Δήμητρα Σιατερλή στη χαρακτική.

«Ξεκίνησα από το πρόσωπο του Χριστού, γιατί γενικότερα τα πρόσωπα είναι η κύρια πηγή ενδιαφέροντός μου. Εφτιαξα έργα με μολύβι και στη συνέχεια από κάρβουνο. Ακολούθως άρχισα να προσθέτω χρώμα και να τα κάνω πιο αφαιρετικά. Αρχικά προσπάθησα να παρατηρήσω την έκφραση του προσώπου του Χριστού, τις διαστάσεις και μετά μετατόπισα το ενδιαφέρον μου στην κίνηση του σώματος και στις άλλες μορφές που απεικονίζονται στον πίνακα. Σε αυτή τη σειρά έργων επιχειρώ να φωτίσω το θέμα καθολικά εστιάζοντας το ενδιαφέρον μου στο αντάμωμα του Θεανθρώπου με τον θάνατο», καταλήγει η ίδια.

«Σταύρωση» της  Ιφιγένειας Αβραμοπούλου

«Το έργο της Ιφιγένειας Αβραμοπούλου αντλεί τη δυναμική του από τη χειρονομιακή γραφή της, που όμως εντάσσεται σε καθαρά περιγράμματα και σε έναν καλά δομημένο ζωγραφικό χώρο μέσα από τον οποίο αναδύονται οι κρυμμένες φιγούρες της. Οι εικόνες που πλάθει με τον χρωστήρα ή με τα κάρβουνά της, με μεικτές τεχνικές πάνω στον καμβά, οδηγούν τον θεατή τους στην ταραγμένη και τόσο επίκαιρη σήμερα ιστορία του γερμανικού εξπρεσιονισμού», γράφει η ιστορικός τέχνης Λήδα Καζαντζάκη στο εισαγωγικό κείμενο.

Kαι αναφέρει μεταξύ άλλων: «...Ο ξεχασμένος σήμερα ή άγνωστος στους πολλούς Γκρίνεβαλντ ήταν αυτός που με την πλαστική αποτύπωση, την επιμήκυνση των άκρων και τον μανιερισμό των εκφράσεων των μορφών του άνοιξε τον δρόμο για μια ουσιαστική ρήξη με την αναπαραστατική τέχνη».

Το δεύτερο εισαγωγικό κείμενο ανήκει στον Γιάννη Ψυχοπαίδη, ο οποίος στέκεται εδώ και χρόνια δίπλα στους φοιτητές της ΑΣΚΤ και μετέπειτα νέους καλλιτέχνες, στηρίζοντας τα πρώτα τους βήματα.

Οπως ο ίδιος γράφει για τη σύνθεση του Γκρίνεβαλντ, «...με μοναδική ακρίβεια και δύναμη μελέτησε σε βάθος το σκοτεινό αίνιγμα της ύπαρξης στον ταραγμένο αιώνα του. Σ’ αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη, που έδωσε στο κατ’ εξοχήν θρησκευτικό αφήγημα την αδρή ανθρώπινη διάστασή του, που έδωσε στο ιερό θείο σώμα την ανθρώπινη φθαρτότητα, το περιστατικό του θείου θανάτου μεταμορφώνεται μέσα από την παλέτα του σ’ ένα συγκλονιστικό περιστατικό σκληρής, πραγματικής ανθρώπινης ζωής».

«Το καλλιτεχνικό εγχείρημα της Ιφιγένειας Αβραμοπούλου είναι πολλαπλά ζωντανό και ενδιαφέρον. Με αργά στοχευμένα, μεθοδικά βήματα –χωρίς να χάνει την αυθορμησία αλλά κερδίζοντας κάθε φορά νέες ελευθερίες– αποδομεί την παραδοσιακή εικόνα του Γκρίνεβαλντ και ξαναχτίζει τα βασικά μοτίβα του έργου του, αγκαλιάζοντας και εξειδικεύοντας πλαστικά το θέμα της σε διαρκώς νέες στοχεύσεις και διαρκώς νέες εκδοχές», γράφει μεταξύ άλλων ο Γιάννης Ψυχοπαίδης.

Γεννημένη στην Πάτρα από Γερμανίδα μητέρα και Ελληνα πατέρα, η Ιφιγένεια Αβραμοπούλου μετακόμισε το 2014 στο Βερολίνο όπου ζει και εργάζεται.

«Από τα χρόνια της ΑΣΚΤ ήθελα να ζήσω και στο Βερολίνο, παρ' ότι η μητέρα μου είναι από το Μόναχο. Είχα προσωπικό ενδιαφέρον για τη χώρα καθώς μεγάλωσα και με τη γερμανική κουλτούρα. Ηθελα να δω πώς εκδηλώνεται η νοοτροπία σε ευρύτερη κλίμακα και στην καθημερινότητα», μας λέει.

Στην ερώτηση τι εισπράττει ως Ελληνίδα από τους Γερμανούς, απαντάει χαμογελώντας:

«Δεν έχω ακούσει κανένα αρνητικό σχόλιο από τους ανθρώπους. Τα ΜΜΕ είναι εκείνα που διασπείρουν την αρνητική εικόνα για την Ελλάδα».

 Ιnfo:

Η έκθεση στην αίθουσα τέχνης «ΠεριτεχνωνΚαρτερης» (Ηροδότου 5, Κολωνάκι, τηλ. 210 8239465) διαρκεί έως τις 29 Απριλίου.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ