Ενα πρόγραμμα εκπαίδευσης που θα ζήλευαν όλα τα σχολεία

panepistimio_athinon.jpg

Πανεπιστήμιο Αθηνών EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Γεμάτο το αμφιθέατρο του ΕΚΠΑ από καθηγητές, εκπαιδευτικούς, φοιτητές και φοιτήτριες, αλλά κυρίως από τους συντελεστές του 20χρονου, «ενηλικιωμένου» πλέον προγράμματος εκπαίδευσης των μουσουλμανόπαιδων της μειονότητας στη Θράκη (ΠΕΜ).

Ενα πρόγραμμα που ολοκλήρωσε την τέταρτη φάση του αφήνοντας τεράστια παρακαταθήκη όχι μόνο για τα χιλιάδες παιδιά που φοίτησαν στην εναλλακτική αυτή μορφή εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, αλλά για κάθε υποψήφιο ή και έμπειρο εκπαιδευτικό που επιμένει να ονειρεύεται μια υψηλής ποιότητας δημοκρατική εκπαίδευση.

Παρών, με λίγα λόγια ουσίας, ο Α. Δημόπουλος, πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, του κύριου δηλαδή αρωγού στην ιστορία του ΠΕΜ.

Με προσοχή παρακολούθησε ο υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, τις «ψυχές» του ΠΕΜ, πανεπιστημιακούς Αννα Φραγκουδάκη και Θάλεια Δραγώνα, που βρίσκονται σήμερα μαζί με τους συνεργάτες τους στην τιμητική για εκπαιδευτικό θέση να μπορεί να καμαρώνει τα παιδιά που πέρασαν από τα χέρια του.

Ολοι παρουσίασαν το πλούσιο εναλλακτικό εκπαιδευτικό έργο τους δίνοντας μια μικρή γεύση του στο ακροατήριο.

«Η σημαντική αύξηση των δεικτών εκπαίδευσης στην περιοχή της Θράκης και η ένταξη των αποφοίτων στην κοινωνία είναι τα μεγαλύτερα επιτεύγματα, όπως φυσικά και η συνέχεια του προγράμματος στον χρόνο», είπε στην ομιλία του ο πρύτανης.

«Ολα όσα προέκυψαν από εκείνο το πρώτο ταξίδι μας στη Θράκη πριν από 19 χρόνια είναι σήμερα επίκαιρα όσο ποτέ», δήλωσε η Αννα Φραγκουδάκη, συμπληρώνοντας:

«Το έργο μας καθόριζαν μεγάλα εμπόδια και ισχυρές αντιστάσεις, αλλά πέτυχε».

Η Θάλεια Δραγώνα ανέπτυξε τη συλλογιστική του προγράμματος στο βασικό του κομμάτι, δηλαδή τη συλλογικότητα:

«Το δυσκολότερο και πολυτιμότερο αποτέλεσμα αυτού του έργου της πολιτείας ήταν η δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης, η υπέρβαση της πόλωσης ανάμεσα στις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες αλλά και οι καινοτομίες στη μάθηση των ελληνικών με θεαματικά αποτελέσματα».

Μίλησαν οι επικεφαλής και οι συντονίστριες των προγραμμάτων στην κάθε τάξη, ενώ εξαιρετικά διαφωτιστική ήταν η εισήγηση της Αλεξάνδρας Ανδρούσου, επικεφαλής των προγραμμάτων των κινητών μονάδων του ΠΕΜ στα απομακρυσμένα μειονοτικά χωριά.

«Στην αρχή οι γονείς και οι ιμάμηδες κοιτούσαν κάπως καχύποπτα, μέσα από τα παράθυρα των ειδικά διαμορφωμένων βαν, τα παιδιά τους να κινούνται, να παίζουν, να μιλούν. Με τα χρόνια οι ιμάμηδες άλλαζαν ακόμα και τις ώρες διδασκαλίας του Κορανίου για να μπορούν τα παιδιά να συμμετέχουν στο πρόγραμμα, ενώ στο τέλος καλούσαν από τους μιναρέδες τα παιδιά, όταν έφτανε εκεί το βαν».

Αναλυτική παρουσίαση θα δημοσιευτεί τις επόμενες ημέρες στην «Εφ.Συν.».