Ελλάδα, Γερμανία και υστεροφημία

obama.jpg

Μπαράκ Ομπάμα O πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, μίλησε εναντίον των συνταγών λιτότητας και υπέρ της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους | AP/PABLO MARTINEZ MONSIVAS

Το τελευταίο ταξίδι ως πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε να κάνει ο Μπαράκ Ομπάμα στην Ελλάδα -πρώτος σταθμός- όπου έκανε δηλώσεις χαρακτηριστικές της πολιτικής κληρονομιάς που θέλει να αφήσει πίσω του: μίλησε εναντίον των συνταγών λιτότητας, υπέρ της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, τονίζοντας παράλληλα τη γεωπολιτική σημασία της χώρας.

Καθηγητές και γνώστες της αμερικανικής πολιτικής σκηνής αναλύουν τις δηλώσεις Ομπάμα, σύμφωνα με τις γνώσεις και την εμπειρία τους.

Σωτήρης Ρούσσος
Σωτήρης Ρούσσος αν. καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Ενθαρρυντικές δηλώσεις

«Ηταν εξαιρετικά ενθαρρυντικές για την κυβέρνηση οι δηλώσεις του προέδρου Ομπάμα, αν και βέβαια μειώνει την αποτελεσματικότητά τους το γεγονός ότι δεν τον διαδέχεται η Χίλαρι Κλίντον αλλά ο Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, ο λόγος κάθε Αμερικανού προέδρου έχει βαρύτητα.

»Θέλω να το τονίσω αυτό, θυμίζοντας σε όσους προσπαθούν να μειώσουν τη σημασία του πως ο Μπιλ Κλίντον μόλις τους τελευταίους μήνες της θητείας του ξεκίνησε ολόκληρη διαδικασία για το Παλαιστινιακό, γεγονός που ήταν πολύ σημαντικό.

»Εχει επίσης σημασία και θέλω να το υπογραμμίσω πως ο λόγος του Μπαράκ Ομπάμα ταυτίζεται με τον λόγο της λεγόμενης γραφειοκρατίας της Ουάσινγκτον -και το λέω με τη θετική του έννοια- καθώς σ’ αυτήν είναι αναγκασμένος να στηριχτεί και ο νέος πρόεδρος Τραμπ και να την αποδεχτεί».

Κωνσταντίνος Υφαντής
Κωνσταντίνος Υφαντής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Θετικό σήμα

«Τα όσα είπε ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα επιβεβαίωσαν μια σταθερή θέση που κρατά τα τελευταία χρόνια, πως χρειάζεται και απαιτείται μια διαφορετική προσέγγιση της κρίσης στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα. Εδωσε ουσιαστικά ένα σήμα ότι θα ασκήσει πιέσεις προς αυτήν την κατεύθυνση και αυτό έχει μεγάλη σημασία σε πολιτικό και συμβολικό επίπεδο.

»Οσον αφορά τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας, μίλησε για το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει για τη Δύση και για τις ΗΠΑ. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε, πιστεύω, να το εκμεταλλευτεί περισσότερο η κυβέρνηση απ’ ό,τι έκανε στο παρελθόν.

»Εν συνόλω, ο Μπ. Ομπάμα ήταν απολύτως ειλικρινής, όπως ακριβώς ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του -όποιος παρακολουθεί την αμερικανική πολιτική σκηνή από κοντά μπορεί να το επιβεβαιώσει».

Θάνος Ντόκος
Θάνος Ντόκος γενικός διευθυντής ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής)

Στη γραμμή ΔΝΤ

«Τα όσα είπε ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν τα αναμενόμενα. Και όχι πολύ διαφορετικά από όσα ακούγονται και από άλλα ξένα χείλη στην Ευρώπη. Ηταν πολύ κοντά στη γραμμή του ΔΝΤ και όχι τόσο στην ευρωπαϊκή γραμμή όσον αφορά το τι θα γίνει με το χρέος. Εδωσε, μάλιστα, μια ελαφρά χρονική προτεραιότητα στις μεταρρυθμίσεις απ’ ό,τι στην ελάφρυνση του χρέους.

»Σίγουρα δεν τάχθηκε υπέρ της μονομερούς μείωσής του. Θα έλεγα πως τα όσα είπε ήταν μάλλον ένα εξωραϊσμένο μήνυμα του ΔΝΤ. Από κει και πέρα, αναφερόμενος στο Κυπριακό, ακολούθησε ουσιαστικά την επίσημη γραμμή της εξωτερικής αμερικανικής διπλωματίας.

»Εδωσε μεγάλη σημασία στη γεωπολιτική θέση της χώρας μας και τόνισε πως εξαιτίας της δεν πρέπει να αφήσουν την Ελλάδα να καταρρεύσει. Αυτό το εξέλαβα ως πολιτική συμβουλή και παρακαταθήκη στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Τραμπ και ως τέτοια είναι σημαντική».

Κώστας Δουζίνας
Κώστας Δουζίνας πανεπιστημιακός, πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής

Πιο κοντά στον Τσίπρα

«Το γεγονός ότι για το τελευταίο του ταξίδι ως πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε την Ελλάδα και τη Γερμανία, δηλαδή τον ασθενέστερο και τον ισχυρότερο κρίκο της Ε.Ε., έχει ερμηνευτεί ορθώς ως μια προσπάθεια για να εξασφαλίσει την πολιτική του κληρονομιά και υστεροφημία.

»Μετά τη νίκη του Τραμπ, που αμφισβήτησε δυναμικά τις επιτυχίες Ομπάμα, ο τελευταίος βρέθηκε σε θέση άμυνας.

Αντί να έρθει πανηγυρίζοντας τις επιτυχίες του, ο Ομπάμα πρέπει να πάει στη Μέρκελ, στηρίζοντας πλέον κάτι διαφορετικό από αυτό που η καγκελάριος αλλά και η Χίλαρι Κλίντον υποστηρίζουν: τη σύγκλιση Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς. Τόσο η νίκη Τραμπ όσο και το Brexit απέδειξαν πως το μοντέλο σύγκλισης προς το ακραίο νεοφιλελεύθερο κέντρο απέτυχε.

»Ο Ομπάμα το ξέρει και για την πολιτική του υστεροφημία επέλεξε να υπερασπιστεί πολιτικές κοντά σε λαούς που αντιστέκονται, όπως οι Ελληνες. Αυτό φυσικά είναι πιο κοντά στις πολιτικές Τσίπρα και όχι της Μέρκελ».

Μέλος της
ΕΝΕΔ