Έκθεση ιδεών του Μακρόν για την Ευρώπη

makron.jpg

Εμανουέλ Μακρόν Charles Platiau/Pool via AP

Τη στιγμή που η επίθεση στην εργατική νομοθεσία στη Γαλλία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ο Εμανουέλ Μακρόν μιλά για κοινωνική πολιτική στο πλαίσιο ενός «λαϊκού καπιταλισμού», ενώ προσπάθησε να υποστηρίξει ότι δεν είναι ο πρόεδρος των πλουσίων.

Στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της συνεδρίασης του Κογκρέσο ο Γάλλος πρόεδρος δεν ξέφυγε από τις συνήθειές του, αφού μακρηγόρησε για ακόμα μία φορά, και με τη λογική του «ναι μεν αλλά» με κίνδυνο να υποπέσει σε αντιφάσεις.

Στην ομιλία του ο Μακρόν επιχείρησε να καθησυχάσει αρχικά την πλειοψηφία του και να εκθειάσει τον μεγάλο αριθμό των μεταρρυθμίσεων που έχουν επιτευχθεί: «ό,τι έχουμε κάνει είναι ό,τι έχουμε υποσχεθεί» υπογράμμισε. '

Αλλά αναγνώρισε πως την διαφορά «ανάμεσα στην έκταση των μεταρρυθμίσεων και το διαισθανόμενο αποτέλεσμα. Χρειάζεται χρόνος και συχνά πολύς χρόνος προκειμένου να τυπωθεί ο μετασχηματισμός στην πραγματικότητα» εξήγησε.

Λιγότερο καθησυχαστικός ήταν για την κατάσταση του κόσμου σήμερα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο, το Brexit και η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρώπη, υποχρεώνει τη Γαλλία «να γίνει δυνατή, να ανορθώσει την οικονομία της, να καλυτερεύσει την παιδεία της, τα πανεπιστήμιά της, την έρευνα.

Γι' αυτό μας χρειάζεται καλύτερος στρατός, καλύτερο σύστημα άμυνας σε έναν κόσμο γεμάτο κινδύνους όπου η ασφάλεια και οι πολιτιστικές αξίες θα πρέπει να προστατευθούν γιατί απειλούνται.

Η έννοια της «δύναμης» χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές από τον πρόεδρο. Για τον ίδιο Μακρόν «το κλειδί μιας δυνατής οικονομίας, είναι οι επενδύσεις. Γι ‘αυτό και αλλάξαμε τη φορολογία των προϊόντων της αποταμίευσης» τόνισε, «και την μειώσαμε για τις μεγάλες περιουσίες. 

»Για να υποστηρίξω τις επιχειρήσεις και όχι τους πλούσιους, όπως συχνά ακούω» τόνισε με νόημα, σχετικά με την ετικέτα του «προέδρου των πλουσίων» που του έχει πλέον κολλήσει. «Μια πολιτική για τις επιχειρήσεις είναι μια πολιτική για το έθνος, για την απασχόληση» πρόσθεσε.

Μάλιστα, δήλωσε ότι οι αποταμιεύσεις των Γάλλων θα πρέπει να τεθούν επίσης στην υπηρεσία της οικονομίας κι ότι το επενδυτικό σχέδιο φτάνει τα 50 δισ. και μίλησε για έναν «λαϊκό καπιταλισμό» παροτρύνοντας τους εργαζόμενους για «πιο στενή σχέση με το κεφάλαιο της επιχείρησης στην οποία εργάζονται».

Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος έδωσε με την ομιλία του την εικόνα ενός κράτους-πρόνοιας, εντούτοις παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες των εργαζόμενων σε δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία και άλλα ιδρύματα, είπε ότι στις επόμενες εβδομάδες ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει «κάποιες γενναίες αποφάσεις για μείωση των δημοσίων δαπανών».

Η «ανισότητα του πεπρωμένου» και οι «μισοκοιμισμένοι Ευρωπαίοι»

Στη συνέχεια μίλησε για την «ανισότητα του πεπρωμένου» σημειώνοντας ότι το γαλλικό μοντέλο της κοινωνικής πολιτικής που θα υπερασπιστεί απαιτεί η αξία «να μην είναι ο τόπος γέννησης ή η τύχη, που καθορίζει, αλλά το ταλέντο, η προσπάθεια».

Για τον Μακρόν η εξ «απαλών ονύχων» παιδεία είναι το κλειδί της ένταξης, και δήλωσε ότι από την ηλικία των 3 ετών θα είναι υποχρεωτική η εγγραφή. Για την αντιμετώπιση της φτώχειας δήλωσε ότι το νομοσχέδιο θα παρουσιασθεί το φθινόπωρο.

Ξεκαθάρισε δε ότι η φιλοσοφία του «δεν είναι να δοθεί περισσότερη βοήθεια στους φτωχούς για να ζουν καλύτερα, αλλά στόχος είναι να τους προταθούν τρόποι για να βγουν από τη φτώχεια».

Ακόμη, ο πρόεδρος της Γαλλίας δεν δίστασε να συνδέσει το προσφυγικό με την Ευρώπη και το θέμα της ασφάλειας. Συμπλήρωσε ότι η χώρα βιώνει ένα υπόκωφο αίσθημα αργής παρακμής, ένα αίσθημα απώλειας των πολιτιστικών και ιστορικών της αναφορών, (...) με την τρομοκρατία ή τα μεταναστευτικά ρεύματα».

Μίλησε για την κοσμικότητα του γαλλικού κράτους που επί της ουσίας δεν έχει πρόβλημα με το Ισλάμ, εφ' όσον εξασφαλίζει τον αμοιβαίο σεβασμό. Χαιρέτησε το κουράγιο των Γάλλων στρατιωτών στη Συρία ή στην Αφρική προκαλώντας τα χειροκροτήματα του ημικυκλίου.

Σχετικά με την Ευρώπη, ο πρόεδρος προέβαλε ως επιτυχία του την συμφωνία με την Αγκελα Μέρκελ για έναν προϋπολογισμό στην ευρωζώνη. Δεν έχασε την ευκαιρία να υπογραμμίσει τα μειονεκτήματα:

Η Ευρώπη είναι ακόμη πολύ αργή, πολύ γραφειοκρατική, πολύ διηρημένη για να αντιμετωπίσει τη σκληρότητα των αλλαγών στην πολιτική, στην ασφάλεια, ή ακόμα στη μετανάστευση που δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί μέσω της απομόνωσης.

«Η πραγματική λύση δεν μπορεί να είναι, παρά μέσω της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Θα είναι αναγκαστικά μια Ευρώπη των λαών που ίσως δεν θα προχωρούν με τον ίδιο ρυθμό, στην ίδια σειρά, αλλά θα αποδειχθούν ικανοί να δράσουν από κοινού σε εξαιρετικές περιστάσεις, αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις των καιρών» υπογράμμισε.

Για τον Γάλλο πρόεδρο τα πραγματικά σύνορα της Ευρώπης «βρίσκονται ανάμεσα στους εθνικιστές και τους προοδευτικούς», που κατά την άποψή του θα διαρκέσουν τουλάχιστον για μια δεκαετία. Η μάχη είναι σκληρή και θα είναι στο επίκεντρο των ευρωεκλογών του 2019 (...) η κρίση αυτή θα πρέπει να μας οδηγήσει να δοθεί ένα τέλος στην Ευρώπη «των καθιστών, στην Ευρώπη των μισοκοιμισμένων.

»Θα καταλήξει στο σχέδιο της μελλοντικής Ευρώπης που θα είναι ή αυτό της εθνικιστικής αναδίπλωσης, ή αυτό ενός σύγχρονου προοδευτισμού. Στο εσωτερικό αυτής της Ευρώπης, η Γαλλία υψώνει τη φωνή της και ακούγεται, γιατί είναι μια δυνατή και ξεκάθαρη φωνή» κατέληξε ο Γάλλος πρόεδρος.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας