Εκατό χρόνια

lenin.jpg

ΕUROKINISSI/ΜΠΟΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

«Μπορούμε να εξαγάγουμε τα απαραίτητα διδάγματα από την παρακμή των επαναστάσεων, μόνο αν υποφέρουμε απ’ αυτήν την παρακμή τους, όχι αν χαιρόμαστε γι’ αυτήν» γράφει ο Καμί στον πρόλογο του βιβλίου του Γάλλου Αλφρέντ Ροσμέρ «Η Μόσχα του Λένιν», εκδ. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο.

Κάτι ανάλογο γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Κάποιος μπορεί να γράψει την ιστορία μιας επανάστασης μόνο όταν διάκειται συμπαθητικά προς αυτήν. Αλλιώς μπορεί να συλλέγει εκατοντάδες γεγονότα, αλλά να μην καταλαβαίνει το νόημά τους».

Αντλώ ακόμη δύο αράδες από τον Ροσμέρ: «Τους επαναστάτες της γενιάς μου, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, αυτά τα χρόνια τούς σημάδεψαν βαθιά. Τότε αγγίξαμε τις πιο ψηλές προσδοκίες (...).

»Η Σοβιετική Δημοκρατία ανακήρυξε τη σοσιαλιστική κοινωνία και την απελευθέρωση της ανθρωπότητας. Τέτοιες εποχές εγγράφονται στη μνήμη με τρόπο που είναι αδύνατο να διαγραφούν». Ποιος δεν συγκινείται;

Ο Ροσμέρ καταθέτει την άποψη ότι η παρακμή άρχισε μετά τον θάνατο του Λένιν, ο οποίος, μαζί με τον Τρότσκι ήσαν, όπως λέει, έτη φωτός μπροστά από τους υπόλοιπους ηγέτες. Ζώντας εκεί από το 1920 έως το 1924, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα από πρώτο χέρι συμμετέχοντας στα περισσότερα συνέδρια και συνδιασκέψεις.

Ενα απολαυστικό δημοσιογραφικό -ιστορικό ρεπορτάζ με άφθονες πληροφορίες για τα πρώτα κρίσιμα χρόνια της διακυβέρνησης από τους μπολσεβίκους· δεν κρύβει τη συμπάθειά του για τον Λένιν και κυρίως τον Τρότσκι αλλά και τη Ρόζα Λούξεμποργκ και μερικούς αναρχικούς (αδύνατο σημείο του βιβλίου η Κροστάνδη· σαν να δικαιολογεί τη σφαγή των ναυτών).

Η τριανδρία που σχηματίστηκε (Ζινόβιεφ, Κάμενεφ, Στάλιν), ενόσω ο Λένιν νοσούσε βαριά, το πρώτο που έκανε ήταν να εξοντώσει τον Τρότσκι τον οποίο άπαντες, μέσα κι έξω, θεωρούσαν φυσικό διάδοχο του Λένιν και ο οποίος υπαινισσόταν πιθανό εκφυλισμό των μπολσεβίκων.

Γνωστή η, όπως πάντα, βίαιη απάντηση του Στάλιν: η «παλιά φρουρά» είναι ιερή· απαγορεύεται κάθε κριτική. Ας δούμε τα μέλη του πολιτικού γραφείου: Μπουχάριν, Ρίκοφ, Κάμενεφ, Στάλιν, Τόμσκι, Τρότσκι, Ζινόβιεφ.

Ο Στάλιν εκτέλεσε τους Μπουχάριν, Κάμενεφ, Ρίκοφ, Ζινόβιεφ, έσπρωξε στην αυτοκτονία τον Τόμσκι, εξόρισε τον Τρότσκι και στη συνέχεια οργάνωσε τη δολοφονία του στο Μεξικό. Ολα είχαν τελειώσει.

Μετά τους Λένιν, Τρότσκι, που έβλεπαν τη ρωσική επανάσταση σαν εμπροσθοφυλακή της γερμανικής και της ευρωπαϊκής επανάστασης (κομμουνισμός ή βαρβαρότητα), άνοιξε ο δρόμος για το ολοκληρωτικό καθεστώς του Στάλιν.

Η μετάβαση από τον τσαρισμό στη νέα κοινωνία ατύχησε να εκτελεστεί από τον πανίσχυρο και αδίστακτο Στάλιν και το απρόσιτο, σιδερένιο κόμμα του και όχι από το κόμμα που εξέφραζε τις προσδοκίες και τις ανάγκες του ρωσικού λαού για την εγκαθίδρυση μιας δίκαιης και ίσης κοινωνίας.

Από δω και στο εξής επικρατεί η στυγνή δικτατορία του Στάλιν και της περί αυτόν δράκας. «Γιατί να συζητήσεις με τους αντιπάλους, όταν είναι πανεύκολο να τους φυλακίσεις ή να τους εξοντώσεις φυσικά;»

   

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ