Δύο μοναδικά αφιερώματα με την «Εφ.Συν. - Σαββατοκύριακο»

Αυτό το Σάββατο 17 Ιουνίου, μαζί με την «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο», δύο μοναδικά αφιερώματα: Άρης Βελουχιώτης και ο ελληνικός θρίαμβος στο Ευρωμπάσκετ του 1987.

Θανάσης Κλάρας - Άρης Βελουχιώτης

Ο κομμουνιστής, ο διωκόμενος, το σύμβολο. Για πρώτη φορά αναλυτικά στη δημοσιότητα ο φάκελος του Άρη Βελουχιώτη στην Ασφάλεια μέσα από ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα. 

  • Ο Θανάσης Κλάρας και η δράση του όπως καταγράφεται στα απόρρητα έγγραφα των αρχών δίωξης του κομμουνισμού.
  • Οι καταγραφές μετά τον θάνατό του φτάνουν ώς το 1980.
  • Ντοκουμέντα με άφθονο φωτογραφικό υλικό. 

«ΣΗΜΕΙΩΜΑ 

Οι κάτωθι 54 κομμουνισταί συνελήφθησαν την 1-5-1929 εις τη πλατείαν Ελευθερίας εις ην συνεκεντρώθησαν επ’ ευκαιρία του εορτασμού της εργατικής πρωτομαγιάς και απεστάλησαν εις φυλακάς Συγγρού όπου και ενεκλείσθησαν ούτοι. Ητοι ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Δημήτριος του Ιωάννου, ετών 17, Συνοικ. Ασυρμάτου, εργάτης. 
(Το τμήμα Γενικής Ασφαλείας Αθηνών)». 

Το παραπάνω σημείωμα είναι το πρώτο χρονολογικά έγγραφο που βρέθηκε στον φάκελο του Θανάση Κλάρα (εδώ με το ψευδώνυμο Δημήτρης Δημητριάδης) του μετέπειτα πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Αρη Βελουχιώτη. Δεν αποτελεί όμως τεκμήριο για την πρώτη ενασχόληση της Ασφάλειας με τον νεαρό τότε κομμουνιστή. Εκτός από τα διάφορα βιογραφικά στοιχεία που κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί για τον Κλάρα, υπάρχουν και στον ίδιο τον φάκελο μια σειρά από ατομικά δελτία δράσης που αποδεικνύουν ότι το πάρε-δώσε του Κλάρα με την Ασφάλεια είχε ξεκινήσει πέντε χρόνια πριν από το επεισόδιο που περιγράφει το πιο πάνω σημείωμα.

Η παράλειψη τεκμηρίων της προηγούμενης δράσης του Θανάση Κλάρα από τον φάκελό του θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι αποτέλεσμα του ποινικού της μέχρι τότε χαρακτήρα (όπως είχε χαρακτηριστεί). Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Τόσο η πολιτική εκμετάλλευση της μέχρι τότε δράσης του από τα κρατικά όργανα Ασφαλείας αλλά και η επαναλαμβανόμενη μετέπειτα (όπως διαπιστώσαμε από τη μελέτη του φακέλου) παράλειψη τεκμηρίων, μας οδηγεί σε ένα ασφαλές συμπέρασμα: 

Ο φάκελος του Θανάση Κλάρα έχει λεηλατηθεί σε μεγάλη έκταση. Δεν ξέρουμε ούτε μπορούμε να προσδιορίσουμε τον ακριβή χρόνο και τους κάθε φορά λόγους, ούτε τους εκάστοτε δράστες αυτής της λεηλασίας. Υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Κι είναι βέβαιο ότι λίγο πριν από την Κατοχή και όταν η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, οι άνθρωποι του Μανιαδάκη στην Ασφάλεια λεηλάτησαν υλικό από τους φακέλους των κομμουνιστών του Μεσοπολέμου, μέρος του οποίου αργότερα, επεξεργασμένο κατάλληλα, είδε το φως της δημοσιότητας με διάφορους τρόπους. Δεν θα διακινδυνεύσουμε όμως να πούμε ότι υπεξαιρέσεις υλικού δεν έγιναν και αργότερα. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανεύθυνο και έξω από κάθε λογική. 

Περιοριζόμενοι στην περιγραφή και παρουσίαση όσων τεκμηρίων διασώθηκαν στον φάκελο του Θανάση Κλάρα - Αρη Βελουχιώτη -σε συνδυασμό με την αναφορά σε ιστορικά γεγονότα της δράσης του- πιστεύουμε ότι όλα αυτά θα αποτελέσουν για τον αναγνώστη κατάλληλο γνωστικό υλικό για να υποψιαστεί τουλάχιστον τους λόγους αυτής της λεηλασίας. 

Χωρίσαμε την παρουσίαση του φακέλου σε τρεις περιόδους: την προπολεμική μέχρι το 1939 που ο Θανάσης Κλάρας κάνει τις γνωστές δηλώσεις μετανοίας. Την περίοδο μετά τη δήλωση και έως τον θάνατό του και την μετά θάνατον περίοδο όπου ο Αρης - θρύλος και ο Αρης - σύμβολο συνεχίζει να απασχολεί τις διωκτικές αρχές του κράτους σαν να βρίσκεται ακόμα στη ζωή. Το υλικό των εγγράφων παρατίθεται αναλυτικά και με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να το κατανοήσει εύκολα αναλυτικά και με λεπτομέρειες. 

Γιώργος Πετρόπουλος, Νίκος Χατζηδημητράκος, Νικόλας Ζηργάνος

30 χρόνια από τον θρίαμβο του '87

  • Το χρονικό του έπους της παρέας του Γκάλη και του Γιαννάκη στο Ευρωμπάσκετ, μέσα από γνωστές και άγνωστες ιστορίες. 
  • Το παρασκήνιο των 12 ημερών που συγκλόνισαν την Ελλάδα.

Αν δεχτούμε ότι υπάρχουν αθλητικά επιτεύγματα, με χαρακτηριστικά και δύναμη να ξεπερνούν τα στενά όρια του αθλητισμού, τότε η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, το 1987, από την Εθνική Ελλάδας, είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά. 

Εκείνες οι 12 μέρες συγκλόνισαν την Ελλάδα, η «γαλανόλευκη» πήρε στα χέρια της το στυλό της Ιστορίας κι έγραψε ένα πραγματικό έπος, το οποίο όσα χρόνια κι αν περάσουν θα προκαλεί δέος και ανατριχίλα. Μια ομάδα, που ξεκίνησε να τη «χτίζει» από το 1984 ο Κώστας Πολίτης κι αφού πρώτα έφαγε πολλές εκπαιδευτικές σφαλιάρες από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής και από αμερικανικά κολέγια που έρχονταν για φιλικά, μπήκε στη διοργάνωση σαν... σιγανό ποτάμι και την τελείωσε σαν χείμαρρος. Με άξονα τη μαγική τετράδα Γκάλη, Γιαννάκη, Φ. Χριστοδούλου και Φασούλα, πλαισιωμένη από οκτώ στρατιώτες έτοιμους για όλα, τα έκαναν όλα. Και τα έκαναν καλά. 

Ακόμη κι όταν τελείωσε ο δραματικός τελικός της 14ης Ιουνίου, με αντίπαλο την πανίσχυρη Σοβιετική Ενωση και ύστερα από 45 λεπτά λυσσώδους μάχης σώματος, πνεύματος και ψυχής πάνω στο παρκέ του κατάμεστου ΣΕΦ το βαρύτιμο κύπελλο κατέληξε στα χέρια του αρχηγού Παναγιώτη Γιαννάκη, υπήρχαν πολλοί που δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν τα μάτια τους. Το χαρακτήριζαν «απροσδόκητο», «απίθανο», «αδιανόητο». Τα επίθετα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είχαν στερέψει μπρος σε άλλη μια εκδοχή της βιβλικής ιστορίας του Δαυίδ με τον Γολιάθ. 

«Ανεβαίνοντας στο βάθρο, ένιωσα σαν τον Νιλ Αρμστρονγκ όταν πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στη Σελήνη», εξομολογήθηκε στην 10η επέτειο ο «Δράκος» από τη Νίκαια. «Για μας η Εθνική ήταν το ευ ζην», πρόσθεσε ο Παναγιώτης Φασούλας. 

Το σίγουρο είναι ότι εκείνος ο άθλος έστειλε τους Ελληνες στους επτά ουρανούς. Τους έκανε να βγουν στους δρόμους και να γλεντήσουν με την ψυχή τους την πρώτη μεγάλη επιτυχία σε ομαδικό άθλημα. Να φουσκώσουν από υπερηφάνεια. Τους έκανε, ακόμη, να πιστέψουν στη δύναμη της παρέας, να συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν, αρκεί να δουλεύουν σκληρά και να συνεργάζονται. «Οπου υπάρχει ένα θέλω, υπάρχει κι ένας δρόμος». 

Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια και φαίνεται σαν να είναι χθες. Από τότε το μπάσκετ γνώρισε πρωτοφανή άνθηση στην Ελλάδα. Ηρθαν κι άλλες μεγάλες επιτυχίες, τόσο σε συλλογικό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Το 2005, στο Ζάγκρεμπ, η Εθνική σκαρφάλωσε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης. Εναν χρόνο αργότερα, αφού ταπείνωσε την Εθνική των ΗΠΑ στον ημιτελικό, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο της Σαϊτάμα. 

Ομως, σαν την πρώτη φορά... δεν έχει. 

Ένα περιοδικό-αφιέρωμα από την «Εφ.Συν.» και τον Γ. Ντεντόπουλο.

Δύο μοναδικά αφιερώματα στο φύλλο της Εφημερίδας των Συντακτών - Σαββατοκύριακο που κυκλοφορεί το Σάββατο, 17 Ιουνίου. 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας