Δεν μετριέται, αλλά μετράει

kalpi-630.jpg

Αποχή Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποχή σε όλη την ιστορία των μεταπολιτευτικών εθνικών εκλογών. Μόνο στις ευρωεκλογές του 2009 ήταν υψηλότερη, φτάνοντας το 47,37% του εκλογικού σώματος | EUROKINISSI / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

«Σύντομες» εκλογές οι προχθεσινές, με βραχεία προεκλογική περίοδο και μικρό το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τις προηγούμενες του Ιανουαρίου. Οσο για τις κάλπες, αυτές ήταν ακόμη «συντομότερες», καθώς πριν από δύο μόλις μήνες είχαν ξαναστηθεί για το δημοψήφισμα. Ωστόσο, παρά την όποια «συντομία» τους, ήταν ξεκάθαρες, τόσο για τους νικητές όσο και για τους ηττημένους. Ειδικά για τους δεύτερους.

Την ίδια στιγμή, το «ξεκάθαρο» αυτό αποτέλεσμα -εν τέλει- δεν είναι ούτε αυτό τόσο καθαρό, καθώς μπορεί τα ποσοστά ορισμένων κομμάτων να ανέβηκαν, έχασαν όμως σε ψήφους. Το λογικό αυτό παράδοξο εξηγείται, αν λάβουμε υπόψη στους υπολογισμούς μας -ιδεολογικούς και μαθηματικούς- το 7% που παρουσίασε ως αύξηση η αποχή, συγκριτικά με αυτή των εκλογών του Ιανουαρίου.

Εικονική αποχή

Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως η αποχή -που χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη από ποτέ- δεν εκφράζει την πραγματική, για τον πολύ απλό λόγο ότι οι εκλογικοί κατάλογοι δεν έχουν επικαιροποιηθεί. «Είναι αδύνατον να διαγραφούν άνθρωποι που δεν είναι πια στη ζωή ή που ζουν προσωρινά στο εξωτερικό και δεν θα έρθουν να ψηφίσουν στη χώρα τους», εξηγούν στην «Εφ.Συν.» έγκριτοι εκλογολόγοι.

Δεν μετριέται, αλλά μετράει Η αποχή ήταν αυξημένη στις τελευταίες εκλογές, συγκεκριμένα κατά 764.133 ψήφους, δηλαδή σε ποσοστό 7,06% περισσότερο από ότι τον Ιανουάριο, νούμερο διόλου αμελητέο | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 11,03 εκατ. είναι ο πληθυσμός της Ελλάδας, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2013, ενώ οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους είναι 9.840.525. Μέσα σε δυο χρόνια, δεν μπορεί τα παιδιά που γεννήθηκαν, όσοι απεβίωσαν και όσοι έχουν φύγει από τη χώρα να είναι μόνο ένα εκατομμύριο. Από αυτόν και μόνο τον πολύ απλό υπολογισμό, γίνεται φανερό πόσο ανακριβή είναι τα νούμερα που δίνονται, μεταξύ των οποίων και της αποχής.

Το σίγουρο είναι ότι ψήφισαν 5.556.439 πολίτες. Το μη σίγουρο είναι όσοι δεν ψήφισαν δεν ήταν (9.840.525 - 5.556.439 =) 4.284.086. Αρα, η αποχή σίγουρα δεν ήταν 43,45%. Ο αριθμός αυτός εκφράζει το λεγόμενο «αριθμητικό» ποσοστό της αποχής. Παρόλα αυτά, και σε απόλυτους και σε μη απόλυτους αριθμούς, η αποχή ήταν αυξημένη στις τελευταίες εκλογές, συγκεκριμένα κατά 764.133 ψήφους, δηλαδή σε ποσοστό 7,06% περισσότερο από ότι τον Ιανουάριο, νούμερο διόλου αμελητέο.

Γλώσσα των αριθμών

Η πιο ισχυρή απόδειξη για τα παραπάνω είναι το γεγονός ότι τα δύο πρώτα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.) ψήφισαν μόνο 3.452.109 Ελληνες, 1.925.904 τον ΣΥΡΙΖΑ (35,46%) και 1.526.205, τη Ν.Δ (28,1%). Στη συνέχεια ακολουθούν: Χ.Α. 379.581 (6,99%), ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 341. 390 (6,28%), ΚΚΕ 301.632 (5,55%), Ποτάμι 222.166 (4,09%), ΑΝ.ΕΛΛ. 200.423 (3,69%), Ενωση Κεντρώων 186.457 (3,43%), ΛΑ.Ε. 155.242 (2,86%), ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ 46.096 (0,85%), ΕΠΑΜ 41.631 (0,77%), ΚΟΙΝΩΝΙΑ 35.534 (0,65%), Δημιουργία Ξανά-Θάνος Τζήμερος: 28.936 (0,53%), Δημοκρατικοί-Κοινωνία Αξιών-Κόμμα Πειρατών: 15.257 (0,28%) και τα υπόλοιπα κόμματα με ψήφους λιγότερες από 10.000... Γίνεται εύκολα κατανοητό πως είναι άλλο να ακούμε ή να διαβάζουμε ποσοστά και άλλο να βλέπουμε το πραγματικό πλήθος των ψηφοφόρων που αντιστοιχούν σε αυτά.

Αντίστοιχα, στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, είχαμε: ΣΥΡΙΖΑ 2.245.978 ψήφοι (36,34%), Ν.Δ. 1.718.694 (27,81%), Χ.Α. 388.387 (6,28%), Ποτάμι 373.924 (6,06%), ΚΚΕ 338.188 (5,47%), ΑΝ.ΕΛΛ. 293.683 (4,75%), ΠΑΣΟΚ 289.469 (4,68%), ΚΙΔΗΣΟ 152.557 (2,47%), Ενωση Κεντρώων 110.923 (1,79%), Τελεία-Απόστολος Γκλέτσος 109.500 (1,77%), ΛΑΟΣ 63.669 (1,03%), ΜΑΡΣ 39.497 (0,64%), ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΔΗΜΑΡ 29.820 (0,48%) και τα υπόλοιπα κόμματα έλαβαν ψήφους λιγότερες από 10.000.

Συμπεράσματα

Στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου για λόγους υποκειμενικούς (απογοήτευση από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, οργή, θυμός ή πολιτική αδιαφορία και ωχαδερφισμός) και αντικειμενικούς (οικονομική αδυναμία μετακινήσεων), η αποχή εκτοξεύτηκε στα ύψη. Μπορεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους να είναι μεν πλασματικός, ωστόσο ακόμη και μισό εκατομμύριο πολίτες να δεχτούμε ότι δεν πήγαν να ψηφίσουν είναι τεράστιο ποσοστό.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποχή σε όλη την ιστορία των μεταπολιτευτικών εθνικών εκλογών. Μόνο στις ευρωεκλογές του 2009 η αποχή ήταν υψηλότερη, φτάνοντας το 47,37% του εκλογικού σώματος.

Οσον αφορά τα κόμματα, βλέπουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 0,88% μικρότερο ποσοστό του εκλογικού σώματος από αυτό του Ιανουαρίου, συγκεκριμένα 293.195 ψήφους. Η Ν.Δ., από την άλλη, αύξησε ποσοστιαία τη δύναμή της κατά 0,29% σε σχέση με τον Ιανουάριο, παρότι σε απόλυτους αριθμούς έχασε σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές 192.671 ψήφους. Το πώς γίνεται, ενώ έχασε σε ψήφους, να αυξήθηκε το εκλογικό της ποσοστό, έγκειται ακριβώς στη διευρυμένη αποχή.

Το ίδιο ισχύει και για το ΚΚΕ, που ενώ το 5,55% που έλαβε στις εκλογές είναι αυξημένο κατά 0,08% από τον Γενάρη, σε απόλυτους αριθμούς ισοδυναμεί με 36.523 λιγότερες ψήφους λιγότερες.

Τέλος, τα ποσοστά μικρότερων κομμάτων στις εκλογές του Ιανουαρίου, όπως ΚΙΔΗΣΟ, ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ, Τελεία κ.λπ., μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι μοιράστηκαν, είτε στην εκλογική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ είτε στην Ενωση Κεντρώων... Σίγουρα όμως όχι στη Χρυσή Αυγή, η οποία μπορεί να παρουσίασε μία ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 0,94%, αλλά σε απόλυτους αριθμούς υπολείπεται κατά 8.870 ψήφους της δύναμής της των εκλογών του Ιανουαρίου.

Και σ’ αυτήν την περίπτωση, η αποχή ήταν που καθόρισε τα τελικά τους ποσοστά, παρότι αυτά δεν ανταποκρίνονται σε αντίστοιχες αυξήσεις σε ψήφους. Ας μείνει αυτό ως τελικό συμπέρασμα, ως γνώση σαφή, απόλυτη και ξεκάθαρη, για όταν έρθει η ώρα να ξανακληθούμε στις κάλπες.