Δεν έκοψε ποτέ τις γέφυρες με την Αριστερά

mitsotakis_9.jpg

Οι καλές σχέσεις που φρόντιζε να έχει πάντα με την Αριστερά ο Κ. Μητσοτάκης οδήγησαν με έναν τρόπο και στη συμφωνία του με τους ηγέτες του ενιαίου τότε Συνασπισμού, Χ. Φλωράκη και Λ. Κύρκο, για τη συγκρότηση της συγκυβέρνησης με τον Τζαννή Τζαννετάκη | EUROKINISSI

Σε όλη την πολυκύμαντη πολιτική του διαδρομή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε αν μη τι άλλο ξεκάθαρες σχέσεις με την Αριστερά. Ο ίδιος ήταν φύσει και θέσει, πολιτικά και ιδεολογικά, αντικομμουνιστής, κάτι το οποίο ουδέποτε έκρυψε.

Ηταν σφοδρός επικριτής τον ιδεολογικών απόψεων και της πολιτικής που πρέσβευαν το ΚΚΕ και η ευρύτερη Αριστερά, αλλά ουδέποτε πέρασε σε πρακτικές χυδαίου και πρωτόγονου αντικομμουνισμού.

Οποτε του δινόταν ευκαιρία, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ισχυριζόταν πως είχε συμβάλει ώστε να αποτραπεί ο εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη.

Τον περασμένο, μάλιστα, Απρίλιο -και προς απόδειξη αυτού του ισχυρισμού- ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δωρίσει στον Δ. Κουτσούμπα ένα ντοκουμέντο από το αρχείο του πατέρα του: τη «συμφωνία του Θερίσου μεταξύ του ΕΑΜ και της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης, η οποία υπεγράφη στις 7 Νοεμβρίου 1943».

Οπως είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «η συμφωνία αυτή έβαλε τη βάση για να αποτραπεί ο Εμφύλιος στην Κρήτη και έχει την υπογραφή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη». Βέβαια κανένας Εμφύλιος δεν αποτράπηκε στην Κρήτη, ενώ αμφισβητείται και η γνησιότητα του συγκεκριμένου εγγράφου (βλέπε «Εφ.Συν.», 10/4/2017).

Αν και τα προαναφερόμενα, περί αποτροπής του Εμφυλίου στην Κρήτη, αμφισβητούνται και απέχουν από την αλήθεια, γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ουδέποτε ασπάστηκε απόψεις και πρακτικές υπέρ της καταστολής του κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος στην Ελλάδα.

Αντίθετα, ήταν από τους πρώτους που μετά τον Εμφύλιο ζητούσε, με δημόσιες τοποθετήσεις του, τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ και τη χορήγηση γενικής αμνηστίας θεωρώντας -όπως ο ίδιος έλεγε- ότι ο κομμουνισμός μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά σε συνθήκες νόμιμης δράσης του.

Συνεργασία με ΕΔΑ

Μάλιστα, μαζί με τον Γεώργιο Καρτάλη, εν όψει των εκλογών του 1956, είχε πρωταγωνιστήσει στη συνεργασία του Κέντρου με την ΕΔΑ, από την οποία προήλθε ο εκλογικός συνασπισμός της «Δημοκρατικής Ενωσης», που ναι μεν κέρδισε την εκλογική μάχη αλλά ελέω πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος κυβέρνηση σχημάτισε η ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή.

Το αξιοπρόσεκτο είναι ότι τις ίδιες ακριβώς απόψεις περί νομιμοποίησης του ΚΚΕ και χορήγησης γενικής αμνηστίας ο Κ. Μητσοτάκης τις είχε εκφράσει και στη διάρκεια της χούντας. Διαβάζουμε στο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ελεύθερη Ελλάδα» (φύλλο 1/11/1973): «Υπέρ της νομιμοποίησης του Κομμουνιστικού Κόμματος και της γενικής πολιτικής αμνηστίας που να περιλαμβάνει και τους πρόσφυγες του εμφυλίου πολέμου ετάχθη ο πρώην υπουργός κ. Μητσοτάκης προς την ελληνική εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού των Παρισίων.

»Ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα ύστερα από πενταετή εξορία, απαντώντας σε σχετική ερώτηση εδήλωσε: ‘‘Η λήθη του παρελθόντος αποτελεί εθνικήν ανάγκην. Και η νομιμοποίησις του Κομμουνιστικού Κόμματος αποτελεί μίαν από τις προϋποθέσεις για την επάνοδο σε ομαλό πολιτικό βίο... Η λήθη πρέπει να καλύψη όλην την ανώμαλον περίοδον της ελληνικής ιστορίας αρχίζοντας από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο’’».

Αναφορικά με το ζήτημα της αμνηστίας, στις ίδιες δηλώσεις του είχε αναφέρει πως αυτή θα έπρεπε να περιλαμβάνει «αυτούς οι οποίοι μετά τον εμφύλιο πόλεμο έφυγαν στο εξωτερικό» αλλά και εκείνους που βάσει των νόμων της χούντας «εγκλημάτησαν κατά την τελευταία εξαετίαν».

Το σημείο κορύφωσης των σχέσεων του Κ. Μητσοτάκη με την Αριστερά ήρθε το 1989 με τον σχηματισμό της -περιορισμένης διάρκειας και περιορισμένης ευθύνης- κυβέρνησης Τζαννετάκη στην οποία συμμετείχαν η Ν.Δ. και ο τότε Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου. Για τον εκλιπόντα, η συγκεκριμένη επιλογή της συνεργασίας με την Αριστερά -όπως προαναφέραμε- δεν ήταν κάτι το καινούργιο.

Ανοχή απ’ το ΚΚΕ

Πέραν της περίπτωσης των εκλογών του 1956, ο ίδιος είχε επιδιώξει τη συνεργασία ή την ανοχή του ΚΚΕ για τα όσα τραγικά διαδραματίστηκαν στη χώρα με το βασιλικό πραξικόπημα του Ιουλίου του 1965.

Γνωρίζοντας καλά ότι ο πρωταγωνιστής των τότε διαδηλώσεων -που κράτησαν 100 ολόκληρες ημέρες- και η δύναμη που μπορούσε να κινήσει τον λαϊκό παράγοντα ήταν η Αριστερά, επιδίωξε μια συνεννόηση μη διστάζοντας να ταξιδέψει στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού για να συναντήσει την παράνομη ηγεσία του ΚΚΕ.

Συνεργασία με την Αριστερά επίσης επιδίωξε στη διάρκεια της δικτατορίας. Πάντοτε, όταν θεωρούσε απαραίτητη τη συνεννόηση με την Αριστερά δεν δίσταζε να την επιδιώξει.

Το 1989, η Αριστερά δεν μπορούσε να συνηγορήσει σε μια παραγραφή των αδικημάτων για το σκάνδαλο Κοσκωτά, ενώ ο Κ. Μητσοτάκης ήθελε τον πολιτικό χρόνο και τους πολιτικούς όρους (ένα ισχυρό πολιτικό πλήγμα στο ΠΑΣΟΚ) που θα του επέτρεπαν να εξουδετερώσει το αναλογικό εκλογικό σύστημα -το οποίο είχε επιβάλει η προηγούμενη κυβέρνηση Παπανδρέου- για να πετύχει την αυτοδύναμη κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας.

Ετσι επιδίωξε και πέτυχε την είσοδο της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία -έστω και προσωρινά-, κάτι που μέχρι τότε ήταν έγκλημα καθοσιώσεως για το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Ταυτόχρονα, δέχτηκε να νομοθετηθεί η άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου και να αναγνωριστεί επισήμως από την πολιτεία ότι ο πόλεμος 1946-1949 ήταν εμφύλιος και όχι συμμοριτοπόλεμος, όπως ονομαζόταν μέχρι τότε.

Ως το τέλος της ζωής του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε ανοικτές γέφυρες με την Αριστερά και ποτέ δεν έκανε κάτι για να τις κόψει με δική του υπαιτιότητα. Οταν μάλιστα ανέφερε τον όρο Αριστερά πρώτα και κύρια στο μυαλό του είχε το ΚΚΕ. Από εκεί ξεκινούσε τις σκέψεις και τους πολιτικούς του υπολογισμούς.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ