«Δεν έχουμε τελειώσει με τους ναζί»

mpeate_serz_klarsfelnt.jpg

Η Μπεάτε Κίντσελ και ο Σερζ Κλάρσφελντ Η Μπεάτε Κίντσελ και ο Σερζ Κλάρσφελντ, το θρυλικό ζεύγος εκτός από ακούραστοι «κυνηγοί των ναζί» είναι και λάτρεις της Ελλάδας | ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι από τις φορές που σε κάνουν να πιστεύεις στα σημάδια της μοίρας. Η Μπεάτε Κίντσελ και ο Σερζ Κλάρσφελντ γνωρίστηκαν το 1960 στην αποβάθρα του παρισινού μετρό την ημέρα που απήχθη ο Αϊχμαν από τη Μοσάντ. Εκείνη Γερμανίδα, κόρη στρατιώτη της Βέρμαχτ και εκείνος Γάλλος, γιος Ρουμάνου εβραίου που πέθανε στο Αουσβιτς.

Τότε ήταν δυο νέοι μη πολιτικοποιημένοι, φουλ ερωτευμένοι. Λάτρευαν την Ελλάδα, την οποία είχαν επισκεφτεί με τα φοιτητικά τους σακίδια -μάλιστα ο Σερζ μελετούσε αρχαία ελληνικά- ενώ η πρώτη ταινία που είδαν μαζί ήταν το «Ποτέ την Κυριακή».

Κι όμως η τραυματική οικογενειακή εμπειρία του Σερζ και η ντροπή που ένιωθε η Μπεάτε για την ατιμωρησία των εγκληματιών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τούς στράτευσαν προς έναν κοινό σκοπό. Εξελίχτηκαν σε επίμονους «κυνηγούς των ναζί» σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η Μπεάτε Κίντσελ και ο Σερζ Κλάρσφελντ γνωρίστηκαν το 1960  Η Μπεάτε Κίντσελ και ο Σερζ Κλάρσφελντ γνωρίστηκαν το 1960 |

Κατάρτισαν εμπεριστατωμένους φακέλους, κυνήγησαν τον αξιωματικό του καθεστώτος Βισί, Μορίς Παπόν, επιχείρησαν να απαγάγουν τον πρώην αρχηγό της Γκεστάπο στο Παρίσι, Κουρτ Λίσκα.

Εσυραν πολλούς στα δικαστήρια, όπως τον «χασάπη της Λιόν», Κλάους Μπάρμπι, που κρυβόταν στη Βολιβία. Αγωνίστηκαν για να διατηρήσουν ζωντανή τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Δεν έχασαν το θάρρος τους ακόμα κι όταν φυλακίστηκαν για τις «παράνομη» δράση τους, δεν πτοήθηκαν ακόμα κι όταν η οργάνωση ODESSA έβαλε το 1979 βόμβα στο αυτοκίνητό τους -ευτυχώς διασώθηκαν χωρίς αμυχή.

Πώς να μην υποδεχτεί το ελληνικό κοινό με θερμό χειροκρότημα το θρυλικό ζεύγος στην εκδήλωση που οργανώθηκε προχθές βράδυ στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Καπόν, με αφορμή την έκδοση του πολυζητημένου βιβλίου τους «Απομνημονεύματα. Κυνηγώντας τους Ναζί» (μετάφραση Καρίνα Λάμψα).

Η 76χρονη Μπεάτε έφτασε στην Αθήνα από το Μπουρούντι, με έντονες εικόνες από τον εμφύλιο. Ιστορικό θα μείνει το χαστούκι που έδωσε το 1968 στον Γερμανό καγκελάριο Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ (υπήρξε σύμβουλος στο υπουργείο Προπαγάνδας του Γκέμπελς) για το οποίο καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους, ενώ έδωσε μάχη για να αποτρέψει την επανεκλογή του.

«Ηταν ένα συμβολικό χαστούκι από την κόρη στον πατέρα και εξέφραζε την άρνηση των νέων της εποχής να έχουν καγκελάριο έναν πρώην ναζί», τόνισε ο 79χρονος σύζυγός της.

«Κατόπιν υποστηρίξαμε τον Βίλι Μπραντ στην εκστρατεία του, καθώς ήταν έτοιμος να αναγνωρίσει τις συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πιστεύαμε ότι αντιπροσωπεύει το μέλλον της Γερμανίας. Νίκησε στις εκλογές του 1969 και έτσι ξεφορτωθήκαμε τον Κίζινγκερ».

«Στη φυλακή διάβαζα Πλάτωνα»

Η πολυετής δράση τους αρχικά χαρακτηρίστηκε παράνομη στη Γερμανία. Δεν είχε ψηφιστεί νόμος που θα παρέπεμπε σε δίκη τούς εγκληματίες πολέμου, πολλοί εκ των οποίων είχαν ενσωματωθεί κανονικά στην κοινωνία και μάλιστα απολάμβαναν υψηλά αξιώματα.

Ετσι, πριν από τους ναζί κατέληξε στη φυλακή ο Σερζ Κλάρσφελντ.

«Είχα πάρει μαζί μου τα "Απαντα" του Πλάτωνα, αλλά δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα γιατί αποφυλακίστηκα σε σύντομο χρονικό διάστημα», είπε ο ίδιος χαμογελώντας. «Αποδειχτήκαμε αποτελεσματικοί, οι γαλλικές κυβερνήσεις δεν μας σταμάτησαν», συνέχισε με τις συναρπαστικές ιστορίες του.

«Φτάσαμε στην πρώτη παραδειγματική δίκη των εγκληματιών πολέμου, που έγινε στην Κολονία και προσέλκυσε το ενδιαφέρον της νεότερης γενιάς. Είχαμε ζητήσει δικαστές κάτω των 40 ετών, συμβολικά τα παιδιά των εγκληματιών, και οι αποφάσεις ήταν καταδικαστικές. Ηταν μια δίκη που ένωσε τους Γάλλους με τους Γερμανούς και που παρακολούθησε με ενδιαφέρον το Ισραήλ».

Η Μπεάτε, η οποία το 2012 ήταν υποψήφια με το κόμμα Die Linke, τόνισε ότι:

Ως Γερμανίδα ήθελα να φύγουν οι εγκληματίες ναζί από τον πολιτικό βίο, να διώκονται και να δικάζονται όσοι είχαν διαφύγει στο εξωτερικό, να υπενθυμίζω τις ευθύνες του γερμανικού και να είμαι αλληλέγγυα στον εβραϊκό. Αγωνιστήκαμε κατά του Κουρτ Βαλντχάιμ που παρά το ναζιστικό του παρελθόν και την ευθύνη για τον διωγμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης έγινε γραμματέας του ΟΗΕ και ύστερα πρόεδρος της Αυστρίας. Με τον πολύχρονο αγώνα και τις πράξεις μας πιστεύω ότι συμβάλαμε στην αλλαγή νοοτροπίας στη Γερμανία. Σήμερα η νέα γενιά πρέπει να ξέρει την αλήθεια και οι εγκληματίες πολέμου να αποκαλυφθούν, ακόμα κι αν είναι υπέργηροι ή βαριά άρρωστοι.

«Δεν έχουμε φτάσει στο τέλος των δράσεων μας», υποσχέθηκε το μυθικό ζεύγος, ενώ διαβεβαίωσαν πως «είμαστε ευτυχισμένοι, δεν θυσιάσαμε την προσωπική μας ζωή. Υπήρξαν απόπειρες κατά της ζωής μας, αλλά... διασωθήκαμε».

Για το πολύτιμο έργο τους έχουν παρασημοφορηθεί από τους Γάλλους προέδρους και προήχθησαν από τον Φρανσουά Ολάντ στις υψηλότερες βαθμίδες του τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.

Το ζεύγος Κλάρσφελντ υποδέχτηκαν και σύστησαν στο κοινό ο διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου της Αθήνας Μικαέλ Οσάν, η εκδότρια Ραχήλ Καπόν και η μεταφράστρια του βιβλίου Κ. Λάμψα.

Συντόνισε ο Νίκος Μπακουνάκης, ενώ ο Σταύρος Ζουμπουλάκης αναφέρθηκε στην εξόντωση των Εβραίων στην Ελλάδα κατά τον πόλεμο και στην ανάγκη απόδοσης δικαιοσύνης και στη χώρα μας.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας