«Αυτό που μας κάνει η Γερμανία δεν μπορεί να είναι νόμιμο, είναι τιμωρία»

oikogeneia_metanastes_epanenosi.jpg

Μια ακόμη οικογένεια μεταναστών που στερείται του δικαιώματος της επανένωσης Η Ράφα, δεύτερη από αριστερά, με δύο από τα παιδιά της, και στα αριστερά της η Σωτηρία Στάθη, δικηγόρος που συνεργάζεται με την οργάνωση «Αίτημα»

Η πολυπόθητη μέρα του ταξιδιού είχε προγραμματιστεί για τα τέλη Μαΐου, έτσι γνώριζε η Ράφα, και είχε κάνει όλες τις βασικές ετοιμασίες πριν πάει στο πρακτορείο ταξιδίων για να πάρει τα εισιτήρια, όπως την είχαν ειδοποιήσει από την Υπηρεσία Ασύλου.

Είχε μαζέψει ρούχα και αντικείμενα, είχε φτιάξει τη βαλίτσα τη δική της και των οκτώ παιδιών της, το μικρότερο έξι ετών, άλλα τέσσερα ανήλικα και το μεγαλύτερο 20, είχε ανακοινώσει το νέο στους γνωστούς και τους φίλους της στον καταυλισμό στον Σκαραμαγκά και είχε τηλεφωνήσει στον άντρα της τον Κασέμ στη Γερμανία. Δεν την πίστεψε, ύστερα από τόσον καιρό που, έχοντας διαγνωστεί με καρκίνο, περιμένει την οικογένειά του να έρθει να ζήσουν μαζί.

«Αποδείχτηκε ότι είχε δίκιο», λέει η Ράφα στην «Εφ.Συν.» στα γραφεία της οργάνωσης «Αίτημα» στο Κουκάκι στις αρχές Ιουλίου, περισσότερο από ενάμιση μήνα μετά την επίσκεψή της στο πρακτορείο ταξιδίων, που έφερε τα πάνω κάτω στον προγραμματισμό της οικογένειας.

Στο πρακτορείο τής είπαν ότι δεν μπορεί να ταξιδέψει, γιατί η Γερμανία αποφάσισε ότι δέχεται μόνο 70 άτομα τον μήνα για οικογενειακή επανένωση μέσω του Κανονισμού του Δουβλίνου.

Η Ράφα ένιωσε ζαλάδα και κάθισε ώρα στον καναπέ να συνέλθει.

«Γύρισα κλαμένη στον Σκαραμαγκά. Τα παιδιά κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά. Είχαν φτιάξει τα ρούχα τους, είχαν πει στα άλλα παιδιά του καταυλισμού ότι θα φεύγαμε. Αλλαξαν όλα. Νιώσαμε σαν να έχει πεθάνει κάποιος δικός μας», λέει.

Στον Κασέμ δεν έχει πει την αλήθεια, φοβάται ότι θα καταπέσει ψυχολογικά. Του λέει μόνο ότι θα γίνει σύντομα το ταξίδι, αν και στην πραγματικότητα νιώθει την ίδια αβεβαιότητα μ’ εκείνον. Τελευταία φορά, ο Κασέμ είδε τη Ράφα και τα οκτώ παιδιά τους πριν από ενάμιση χρόνο στην Τουρκία.

Αφού περίμεναν σχεδόν τρία χρόνια κοντά στα σύνορα με τη Συρία μήπως αλλάξει η κατάσταση και καταφέρουν να γυρίσουν στο Χαλέπι, πήραν την απόφαση να φύγει ο Κασέμ για τη Γερμανία, ώστε να βρει δουλειά και να μπορέσει κάπως να συντηρήσει την υπόλοιπη οικογένεια πίσω στην Τουρκία.

Η αρρώστια

Εφτασε στη Γερμανία στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2015. Πολύ σύντομα άρχισε να νιώθει πόνο στο αριστερό πλευρό.

Την 1η Νοεμβρίου 2015 μπήκε με αφόρητους πόνους στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Εδειξαν καρκίνο στο νεφρό και δύο μέρες μετά έκανε την πρώτη εγχείρηση.

Η μόνη λύση τώρα ήταν να βρεθεί στο πλευρό του η οικογένειά του. Η διαδικασία οικογενειακής επανένωσης μέσω της γερμανικής πρεσβείας θα αργούσε πολύ και είχε αβέβαιη κατάληξη και προτίμησαν να κάνουν το ταξίδι μέσω της Ελλάδας. Πήγαν στη Σμύρνη.

Στις πρώτες δύο προσπάθειες να ταξιδέψουν, τους τα χάλασε ο καιρός. Τα κατάφεραν με την τρίτη.

Εφτασαν στη Λέσβο στις 27 Φεβρουαρίου, έμειναν δύο εβδομάδες στο κέντρο υποδοχής στο Καρά Τεπέ και στη συνέχεια έφτασαν στον Πειραιά, όταν πια είχε κλείσει ο βαλκανικός διάδρομος προς τη βόρεια Ευρώπη.

Δεν είχαν να πληρώσουν τόσα χρήματα στους διακινητές για το ταξίδι εννιά ατόμων, ούτε ήθελαν να διακινδυνεύσουν την επικίνδυνη διαδρομή.

Αποφάσισαν να περιμένουν ώστε να μπορέσουν να φύγουν νόμιμα και με ασφάλεια. Εμειναν περίπου δύο μήνες στον πρόχειρο καταυλισμό που στήθηκε στην πύλη Ε1 του λιμανιού.

Οταν άνοιξε το καμπ στον Σκαραμαγκά, ήταν από τους πρώτους πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν εκεί.

Οταν ξεκίνησε ύστερα από λίγους μήνες η διαδικασία προκαταγραφής, ζήτησαν να μπουν στη διαδικασία οικογενειακής επανένωσης.

Η Υπηρεσία Ασύλου τούς ενημέρωσε για το χρονοδιάγραμμα, που στην πράξη εξαντλεί τις προβλεπόμενες προθεσμίες του κανονισμού του Δουβλίνου: τρεις μήνες για να στείλει η Ελλάδα το αίτημα οικογενειακής επανένωσης στη Γερμανία, δύο μήνες για να απαντήσει η Γερμανία και, αν η απάντηση είναι θετική, έξι μήνες για να γίνει το ταξίδι.

Στη δική τους περίπτωση, θα δινόταν προτεραιότητα στο τελικό στάδιο, όπως προβλέπεται, ώστε να γίνει το ταξίδι σε τρεις μήνες από τη στιγμή της έγκρισής του, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.

Ο φόβος του Κασέμ

Πριν από έξι μήνες, οι γιατροί ενημέρωσαν τον Κασέμ ότι πρέπει να κάνει εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη. Την αναβάλλει διαρκώς.

Φοβάται ότι μπορεί να πεθάνει χωρίς να δει τους δικούς του ή ότι κινδυνεύει να μην μπορεί να περπατήσει πια και τους χρειάζεται στο πλευρό του.

Εδώ και καιρό, όταν γυρίζει από το νοσοκομείο όπου πηγαίνει για να κάνει την ένεση, είναι τόσο εξαντλημένος, που δεν μπορεί να κρατήσει ένα ποτήρι νερό.

Αλλά και να μην είχαν την έγνοια για τον άνθρωπό τους, η κατάσταση θα ήταν από μόνη της απελπιστική για τη Ράφα και τα παιδιά της.

«Η ζωή στον Σκαραμαγκά δεν είναι καλή. Είναι καταυλισμός. Γίνονται τσακωμοί, ακούμε για βιασμούς, πολλά. Φοβάμαι για τα παιδιά, δεν μπορώ να τα αφήσω μόνα τους το βράδυ, δεν μπορώ να τα αφήσω να πάνε στην πόλη να πάρουν κάτι, πρέπει να πάω εγώ. Φύγαμε από τις βόμβες στη Συρία, αλλά και εδώ ψυχολογικά είναι πολύ δύσκολα. Η ζωή χρειάζεται σύστημα, να πάνε τα παιδιά πάλι σχολείο, να παίρνουν την τσάντα τους το πρωί, να δουλέψω κι εγώ. Οποιος δεν δουλεύει βρίσκεται έξω από την κοινωνία. Δεν μπορούμε να ζούμε με αβεβαιότητα, χωρίς να ξέρουμε τι θα γίνει. Αυτό που κάνει η Γερμανία δεν μπορεί να είναι νόμιμο, είναι τιμωρία», λέει η Ράφα.

Μετέωρες ζωές

«Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει τα σοβαρά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί αναφορικά με τις υποθέσεις μεταφοράς αιτούντων άσυλο στη Γερμανία για λόγους οικογενειακής επανένωσης. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την από 15/6/2017 έγγραφη απάντηση που έδωσε στην οργάνωσή μας η Υπηρεσία Ασύλου: “Η Μονάδα Δουβλίνου Γερμανίας ζήτησε από την Υπηρεσία μας τη μεταφορά των αιτούντων σε ελεγχόμενο αριθμό ανά μήνα ανεξάρτητα από την εξάμηνη προθεσμία για την ολοκλήρωση της μεταφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 29 του Κανονισμού ΕΕ 604/2013. Για τις υποθέσεις για τις οποίες η προθεσμία μεταφοράς των έξι μηνών, σύμφωνα με τον Κανονισμό, λήγει στο επόμενο διάστημα ή έχει ήδη λήξει, έχουμε λάβει παράταση προθεσμίας για τη μεταφορά τους σε συνεννόηση με τη Μονάδα Δουβλίνου Γερμανίας”. Ωστόσο ο περιγραφόμενος στην απάντηση αυτή διακανονισμός μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας αντιβαίνει στις διατάξεις του ανωτέρω Κανονισμού και δυσχεραίνει την πραγμάτωση της οικογενειακής ενότητας, ενός βασικού δικαιώματος που προστατεύεται από το Ενωσιακό Δίκαιο», σημειώνει στην «Εφ.Συν.» η δικηγόρος Σωτηρία Στάθη, που συνεργάζεται με την οργάνωση «Αίτημα».

Η οργάνωση χειρίζεται μέχρι στιγμής 21 υποθέσεις προσφύγων που έπρεπε να έχουν ταξιδέψει στη Γερμανία μέσω της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης του Κανονισμού του Δουβλίνου, αλλά παραμένουν στην Ελλάδα, άγνωστο για πόσο ακόμα.

Την ύπαρξη γερμανοελληνικής συμφωνίας να τεθεί πλαφόν στις μετακινήσεις προσφύγων μέσω του κανονισμού του Δουβλίνου αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» σε σειρά δημοσιευμάτων.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία από τη Μονάδα Δουβλίνου της Υπηρεσίας Ασύλου, αναχώρησαν 74 άτομα για τη Γερμανία τον Απρίλιο και 70 τον Μάιο, ενώ στη συνέχεια οι γερμανικές Αρχές εξέταζαν να προσθέσουν στον αριθμό των 70 ατόμων και 50 μετακινήσεις ευάλωτων περιπτώσεων, οι οποίες θα ταξίδευαν μεμονωμένα.

Η Γερμανία συνεχίζει επισήμως να αρνείται ότι παραβιάζει τον κανονισμό του Δουβλίνου, αναγνωρίζοντας ότι θα δοθεί παράταση σε όσους δεν ταξιδεύουν στις προβλεπόμενες προθεσμίες, παρόλο που ο λόγος για τη μη πραγματοποίηση του ταξιδιού είναι το πλαφόν που θέτει η γερμανοελληνική συμφωνία και παρόλο που δεν προβλέπει τέτοια παράταση ο Κανονισμός του Δουβλίνου.

Εκκληση στον Γερμανό υπουργό Εσωτερικών να καταργήσει το πλαφόν απευθύνει μέσω ηλεκτρονικής συλλογής υπογραφών ο εθελοντής Μίκαελ Κίντζλε εκ μέρους της γερμανικής οργάνωσης «Mobile Info Team», που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη στον τομέα της παροχής πληροφοριών σε όσους ζητούν άσυλο και στη νομική υποστήριξη προσφύγων.

«Από τη στιγμή που μάθαμε για τον περιορισμό, έχω δεχτεί δεκάδες τηλεφωνήματα και μηνύματα από απελπισμένες μητέρες, συζύγους και αδέλφια. Το μόνο που θέλουν είναι να ξεκινήσουν μια νέα ζωή με την οικογένειά τους. Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί παίρνει τόσο καιρό. Οι ζωές τους μένουν μετέωρες. Πολλοί βρίσκονται εδώ από τις αρχές του 2016. Είναι κουρασμένοι και νιώθουν αδύναμοι. Βρίσκονται σε μια αέναη κατάσταση τράνζιτ. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ζητώ από τον υπουργό ντε Μεζιέρ να καταργήσει αμέσως τον περιορισμό. Η οικογενειακή επανένωση αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα», σημειώνει ο κ. Κίντζλε.

Μέχρι στιγμής, η έκκληση έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 26.000 υπογραφές, οι περισσότερες κάτω από το γερμανικό κείμενο της έκκλησης.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ