Το άρωμα της μνήμης

dentrolivano.jpg

Δεντρολίβανο Λένε πως τούτο το φυτό είναι για τη θύμηση. Το έβαζαν στα φαγητά τους οι γυναίκες των ναυτικών

Το δεντρολίβανο μπροστά στα πόδια μου αντιστέκεται σθεναρά στις ριπές του φθινοπωρινού αέρα. Λένε πως τούτο το φυτό είναι για τη θύμηση. Το έβαζαν στα φαγητά τους οι γυναίκες των ναυτικών. Οταν μπάρκαραν για να μην τις ξεχάσουν και όταν επέστρεφαν για να τις ξαναθυμηθούν. Εκείνες τις «δύο εποχές» μοσχομύριζαν οι γειτονιές τους δεντρολίβανο και μπαχάρια σε νόστιμες σάλτσες και έδιωχναν τη λησμονιά μακριά, έξω από τα σπίτια.

«Βλέπεις», μου λέει γελώντας ένας από τους παλιούς ναυτικούς στο μόνο ανοιχτό καφενείο του μικρού νησιού, «εμείς λείπαμε καιρό όταν ταξιδεύαμε παλιά, υπήρχαν μπάρκα που κράταγαν μήνες πολλούς.

Μπορούσες εύκολα να ξεχάσεις τον δρόμο του γυρισμού!» Οι ιστορίες δεν άργησαν να ’ρθουν. Ιστορίες που όλοι φανταζόμαστε αλλά δεν έχουμε ζήσει παρά μόνο μέσα από στίχους ποιητών και ταινίες του ’60. «Κάποιοι από μας ίσως έχουμε παιδιά στα λιμάνια αυτά», μου ψιθυρίζει συνωμοτικά, «κι οι τετραπέρατες οι γυναίκες μας όλα τα καταλαβαίνανε... Λίγο να αναστενάζαμε κοιτώντας τη θάλασσα, άρχιζαν σάλτσες και μυστικές συνταγές για να ξεχάσουμε τις πρόσφατες περιπέτειες και να θυμηθούμε τη μεγάλη αγάπη για τις οικογένειές μας». «Λειτουργούσε;» τον ρωτάω μισογελώντας με κάποια καχυποψία.

»Δεν μίλησε. Κοίταξε το ματσάκι με το δεντρολίβανο που μαζέψαμε και χαμογέλασε μόνο, με λίγη ενοχή, σαν να το ξανασκεφτόταν. «Οσο μεγαλώνεις και οι εμπειρίες σου αυξάνονται τόσο ανακαλύπτεις ποιος πραγματικά είσαι, τι σου αρέσει και γιατί κάνεις αυτό που κάνεις. Ξέρω πια τι αγάπησα περισσότερο στη ζωή μου: την οικογένειά μου και τη δουλειά μου. Το κακό είναι πως πάντα το ένα πολεμούσε το άλλο».

Αυτό το ρήμα «πολεμάει» σκεφτόμουν για ώρα. Πώς γίνεται να πολεμάει η δουλειά την οικογένεια που τρέφει; Τους δεσμούς της και την ίδια της την ύπαρξη. Ο χρόνος και η πολυπόθητη ισορροπία. Κι όσοι δεν κάνουν ταξίδια μακρινά, δεν είναι ναυτικοί, αλλά «ξεχνούν» τους ανθρώπους τους αφοσιωμένοι στη δουλειά; Ξέρουν άραγε οι νέοι σύντροφοί τους το μυστικό του δεντρολίβανου; Τα ποσοστά των διαζυγίων στη χώρα, τα ποσοστά των χωρισμών φίλων και γνωστών, ανεβαίνουν.

Ποιος έχει πια την υπομονή να «περιμένει» όταν γύρω μας όλα τρέχουν τόσο γρήγορα; Ο Ρολάν Μπαρτ εξηγεί καλύτερα αυτό που συμβαίνει στην εποχή μας. Λέει πως τις σχέσεις τις κρατούν αυτοί που περιμένουν. «Είμαι ερωτευμένος; Ναι, αφού περιμένω. Μερικές φορές θέλω να υποδυθώ αυτόν που δεν περιμένει· επιχειρώ να απασχοληθώ κάπου αλλού, να φτάσω καθυστερημένος. Μα στο παιχνίδι αυτό βγαίνω μονίμως χαμένος». Εγώ πάλι λέω να βάλουμε περισσότερες γλάστρες δεντρολίβανου στα μπαλκόνια μας. Ποτέ δεν ξέρεις, ίσως οι παλιές νοικοκυρές να ήξεραν κάτι παραπάνω.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ