Αισιοδοξία και πραγματικότητα

Αντε, να δεχτούμε να γίνουμε αισιόδοξοι - γιατί δεν είμαστε· να βλέπουμε, λέει, μισογεμάτο και όχι μισοάδειο το ποτήρι. Δεν λένε τι περιέχει το ποτήρι. Να πάψουμε να γκρινιάζουμε, να μινυρίζουμε, να λεηλατούμε τη σάρκα και το πνεύμα. Να φροντίσουμε για την υγεία του σώματος. Και καλά για την υγεία του σώματος. Τι γίνεται με την υγεία του πνεύματος; Πώς περιθάλπεται; Και πρώτα: είναι υγιές το πνεύμα, μάλλον υπάρχει υγεία να διεκδικείται από το πνεύμα - και πώς; Λένε ότι το πνεύμα στέκεται στα καλά του όταν είναι προσκολλημένο σε ένα κόμμα, σε μια θρησκεία, σε μια ποδοσφαιρική ομάδα, σε σωματεία και λοιπά. Εξω από την «οργάνωση» το πνεύμα δεν έχει και πολλά να πει και να υποστηρίξει.

Λέγαμε για την αισιοδοξία, όμως. Οι στόχοι που έχουν τεθεί από την κυβέρνηση επιτυγχάνονται [ο θεός και η ψυχή της σύνταξης]. Η οικονομία [επ]ανακάμπτει, ισχυρά επιδόματα θα δοθούν στους ασθενέστερους [οικονομικά ασθενέστερους, μην παρεξηγούμαστε].

Αμα δεν παρακολουθείς την επικαιρότητα είσαι ένας ανόητος, άσφαιρος, άκαπνος, που μόνο του μέλημα είναι να πληρώνει τις υποχρεώσεις του - πριν απ’ αυτό να κάνει κουμάντο ώστε να βρίσκει μεροκάματα ή να πουλήσει τη σοδειά του. Συμβαίνει να μην υπάρχουν δουλειές και συμβαίνει ο καιρός να καταστρέφει τους καρπούς της γης. Πώς να πληρώσει κανείς; Η υπερφορολόγηση και οι περικοπές των συντάξεων αντί να ανατάξουν την ελληνική οικονομία την καταστέλλουν, την οδηγούν σε βαθύ κώμα.

Αναρωτιέμαι πού βρίσκουν το κουράγιο οι σημερινοί Ελληνες αισιόδοξοι να μας προτρέπουν να γίνουμε σαν κι αυτούς. Φύσηξε κάνας ούριος και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μήπως ο καθένας κόβει και ράβει την πραγματικότητα στα δικά του μέτρα, μήπως κατασκευάζει τη δική του πραγματικότητα [ανεκτή, αρεστή, θαυμαστή!], ζει έτσι περιχαρής και ευτυχής; Τι να πεις... Εάν έτσι είναι, ασελγούμε στην πραγματικότητα.

Εάν είσαι [είσαι!] αριστερός σήμερα, οφείλεις (;) να τα βλέπεις ρόδινα όλα, ή έστω να προσποιείσαι ότι όλα είναι ρόδινα ή, ακόμη, να πειστείς ότι όλα έχουν αρχίσει να ροδίζουν, να ανθοβολούν, να καρπίζουν - να χαίρεται η φύση, να γελά, ο κόσμος επίσης και λοιπά χαριτωμένα, ανακουφιστικά, ενθουσιαστικά. Είπαμε: αισιόδοξα. Πυργώνεται κανείς κρατώντας μια τέτοια συμπεριφορά. Μπορεί πολλά να καίγονται, είναι όμως κι άλλα που δεν καίγονται· τα δεύτερα ενδιαφέρουν τους φίλους μας. Μην είμαστε απόλυτοι...

Ο,τι και να κάνουμε η ζωή σέρνεται - τη σπρώχνουμε μόνοι μας μπας και τη διασώσουμε, για να μην αποδεχτούμε ότι ηττηθήκαμε. Ομως... Η ήττα της κοινωνίας λάμπει στο στερέωμα της δημοκρατίας - και ας ουρλιάζουν οι αισιόδοξοι.

Λυπάμαι και για μερικούς που λένε ότι ο ελληνικός λαός έχει μπει σε μια νέα ιστορική περίοδο, στην οποία, λέει, θα περάσει στο προσκήνιο και θα «σαρώσει τη δράκα των εθνομηδενιστών» της εξουσίας. Δεν καταλαβαίνω τον όρο εθνομηδενιστής - το ίδιο και τον όρο πατριώτης. Αγαπάει κανείς τον τόπο του, αγαπάει και τον κόσμο. Και ο [γενέθλιος-θεμέλιος] τόπος έχει βλάβη και ο παγκόσμιος. Αλλού πρέπει να στραφεί το ενδιαφέρον, δηλαδή στον πολιτισμό. Αλλά μάλλον ψάχνουμε ψύλλους στ’ άχυρα. Ισως είναι προτιμότερο από το να παραμυθιαζόμαστε και να παραφουσκώνουμε από «αριστερές» αισιοδοξίες. Δύσκολη η επαρχία - δύσκολη και η Αθήνα.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας