Pin It

ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ; 

 

Του Γιάννη Καλαιτζή

 

Από τον τακτικό μας αναγνώστη κ. Πάνο Αθανασίου, λογοτέχνη και εκδότη, λάβαμε επιστολή την οποία δημοσιεύουμε σχεδόν αυτούσια. Ο τίτλος είναι επιλογή της εφημερίδας.

 

.…………………………………………………………………………………………………………

 

«Το Μουσείο Χαρταετών περιμένει το κοινό στο τέρμα της οδού Αέρηδων της Πλάκας, αφού στεγάζεται στο ανακαινισμένο οίκημα Σούτσου. Οπως και άλλα μουσεία (Θεάτρου, Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, Λαϊκής Αμφίεσης) οφείλει και αυτό την ύπαρξή του στις ακάματες προσπάθειες μιας προσωπικότητας, συγκεκριμένα στις φροντίδες της κ. Χαράς Αγρίπα Ρόδη. Στις αίθουσές του ο φιλότεχνος, ο ερευνητής ή ο νοσταλγός θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει εκ του σύνεγγυς τη μοναδική (από όσα γνωρίζω) συλλογή χαρταετών του τόπου μας, πίνακες μεγάλων ζωγράφων και άλλα εκθέματα ανεκτίμητης αισθητικής και ιστορικής αξίας, αλλά και να αναγνώσει ραβασάκια που έστειλαν ποιητές στους αγαπημένους τους χαρταετούς. Διατίθεται επίσης ηλεκτρονικό εκπαιδευτικό υλικό για την κατασκευή της χάρτινης Νεφελοκοκκυγίας (κουκοσυνεφούπολη κατά την προσωπική μου μετάφραση) εφ” όσον το επιθυμούμε.

 

Ανεβαίνοντας πρωθύστερα στον Β” όροφο -οι ουρές από 12 «σαΐτες» μάς παίρνουν τ” αυτιά- αντικρίζουμε έκθαμβοι τον «Ουρανό» του Ενσορ. Μια συρραφή από μάσκες-προσωπεία πουλιών, φτερά και ασημόχαρτα αιωρούνται μεταξύ στερεού και ασώματου. Στο πάτωμα ο «Κάνθαρος» της Εύας Σικελιανού, ένας μπάμπουρας όχημα για το στερέωμα (κοπροφάγος Αριστοφανικός) των «πρώτων Δελφικών εορτών» που ματαιώθηκαν. Κι ακόμα το «Τρόπαιον της Σμύρνης» του Μιχάλη Βελούδιου, ένας θρόνος δηλαδή από διασταυρωμένα φτερά ανεμόπτερου που διασώθηκε, παρά την καταστροφή της Σμύρνης και παρά τον εμπρησμό του αεροδρομίου της πόλης, χάρη στις ενέργειες του πρωτοπόρου πιλότου, αείμνηστου Μ. Βελούδιου. Στους τοίχους πίνακες του Βασιλείου, του Βακαλό, του Τσαρούχη και του Χατζηκυριάκου-Γκίκα, δάνεια από μεγάλες γνωστές συλλογές (Εθνικής, Ηρακλή κ.λπ.), ποζάρει ο πρωταγωνιστής της Καθαρής Δευτέρας.

 

Στην ανοιχτή αίθουσα του Α” ορόφου υψώνονται επιβλητικοί 10 αετοί των 6 ακτίνων (αυγερινούς τούς λέγαμε) από καλάμι του Ευρώτα, χρωματιστό, ημιδιαφανές, λουστραρισμένο χαρτί (μπλίρα) με σκουλαρίκια και «γένια του προφήτη» ή απλοί, με την κλασική ουρά από 15 έως 20 χάρτινες φούντες.

 

Κατέναντί τους διεκδικούν την κυριαρχία των αιθέρων 7 χαριτωμένες σβουίχτρες με περίτεχνα ζύγια και δεσίματα κομψά από βαμμένο μπρισίμι. Και μεταξύ αυτών (άθυρμα να το πεις θα “ναι λίγο) η σβουιχτρα που στα πλευρά της αντί για θυσάνους ανεμίζουν οι σημαίες των «Δυνάμεων» όπως θα “λεγε η μαντάμ Ορτάνς.

 

Τσερκένια της Καισάρειας «κοκκωνίζουν» παντού. Παιχνιδιάρικα, γελαστά με μπούκλες από χαρτί «κοτιγιόν» για να ισορροπεί το λυγερό σύνολο. Κι ακόμα 3 «ιπτάμενοι δράκοι» του Σιάμ, ο αετός του Βενιαμίν Φραγκλίνου (ακριβές αντίγραφο), ένα σμάρι λιλιπούτειες «ομπρέλες της Σανγκάης», δύο τουρλωτά «φανάρια»* και 4 «λούγαρα»**, παράμερα από τους άλλους απειλητικοί και εχθρικοί 2 χαρταετοί πολεμιστές. Με ουρά-λάσο ο πρώτος (σου παίρνω το πετούμενό σου και φεύγω), και ο καταχθόνιος ύπουλος και αιμοβόρος γυπαετός με τα ξυράφια. Πάνω από το γραφείο της υποδοχής το ξεχωριστό απόκτημα του Μουσείου: ο αετός σε σχήμα κόντρα μπάσου κατασκευασμένος διά χειρός Πικιώνη.

 

Και τέλος, τα ραβασάκια των ποιητών. Παιχνίδι που ξέμεινε από την εποχή των ντανταϊστών του «γυμνού που κατεβαίνει τη σκάλα» και τα στιχουργήματα σε σχήμα προσώπων ή ερωτικών σωμάτων. Με παραλήπτη τον χάρτινο αιθεροβάμονα, τη χαρακτηριστική τρυπούλα στο κέντρο, γράμμα που πάει με τον άνεμο. Ξεχωρίζουν η «Βάσω» του Βάρναλη, τα «Μονοκοτυλήδονα» του Σεφέρη και το «κακό κορίτσι» του Μανούσου Φάση, του ποιητή που επανέφερε στη μνήμη μας η στήλη σας προ μηνός.

 

Και του χρόνου.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Πάνος Αθανασίου, Θήβα

 

(*) φανάρι: εξάπλευρο άθυρμα με 2 ανοίγματα χωρίς ουρά

(**) λούγαρο: κάτι σαν μισό αλεξίπτωτο από χαρτί, λεπτό σύρμα ή πάπυρο και ουρά από ταινίες

 

 www.gianniskalaitzis.gr

Scroll to top